Αἴας
98 ὥστ’ οὔποτ’ Αἴανθ’ οἵδ’ ἀτιμάσουσ’ ἔτι .
Ἀθήνα
99 τεθνᾶσιν ἄνδρες , ὡς τὸ σὸν ξυνῆκ’ ἐγώ .
Αἴας
100 θανόντες ἤδη τἄμ’ ἀφαιρείσθων ὅπλα .
Ἀθήνα
101 εἶεν , τί γὰρ δὴ παῖς τοῦ Λαερτίου ,
102 ποῦ σοι τύχης ἕστηκεν ; πέφευγέ σε ;
Αἴας
103 τοὐπίτριπτον κίναδος ἐξήρου μ’ ὅπου ;
Ἀθήνα
104 ἔγωγ’ · Ὀδυσσέα τὸν σὸν ἐνστάτην λέγω .
Αἴας
105 ἥδιστος , δέσποινα , δεσμώτης ἔσω
106 θακεῖ · θανεῖν γὰρ αὐτὸν οὔ τί πω θέλω .
Ἀθήνα
107 πρὶν ἂν τί δράσῃς τί κερδάνῃς πλέον ;
Αἴας
108 πρὶν ἂν δεθεὶς πρὸς κίον’ ἑρκείου στέγης .
Ἀθήνα
109 τί δῆτα τὸν δύστηνον ἐργάσει κακόν ;
Αἴας
110 μάστιγι πρῶτον νῶτα φοινιχθεὶς θάνῃ .
Ἀθήνα
111 μὴ δῆτα τὸν δύστηνον ὧδέ γ’ αἰκίσῃ .
Αἴας
112 χαίρειν , Ἀθάνα , τἄλλ’ ἐγώ σ’ ἐφίεμαι ·
113 κεῖνος δὲ τίσει τήνδε κοὐκ ἄλλην δίκην .
Ἀθήνα
114 σὺ δ’ οὖν , ἐπειδὴ τέρψις ἥδε σοι τὸ δρᾶν ,
115 χρῶ χειρί , φείδου μηδὲν ὧνπερ ἐννοεῖς .
Αἴας
116 χωρῶ πρὸς ἔργον · σοὶ δὲ τοῦτ’ ἐφίεμαι ,
117 τοιάνδ’ ἀεί μοι σύμμαχον παρεστάναι .