14.26 ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν .
14.27 Καὶ λέγει αὐτοῖς Ἰησοῦς ὅτι Πάντες σκανδαλισθήσεσθε , ὅτι γέγραπται " Πατάξω τὸν ποιμένα , καὶ τὰ πρόβατα διασκορπισθήσονται · "
14.28 ἀλλὰ μετὰ τὸ ἐγερθῆναί με προάξω ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν .
14.29 δὲ Πέτρος ἔφη αὐτῷ Εἰ καὶ πάντες σκανδαλισθήσονται , ἀλλ’ οὐκ ἐγώ .
14.30 καὶ λέγει αὐτῷ Ἰησοῦς Ἀμὴν λέγω σοι ὅτι σὺ σήμερον ταύτῃ τῇ νυκτὶ πρὶν δὶς ἀλέκτορα φωνῆσαι τρίς με ἀπαρνήσῃ .
14.31 δὲ ἐκπερισσῶς ἐλάλει Ἐὰν δέῃ με συναποθανεῖν σοι , οὐ μή σε ἀπαρνήσομαι . ὡσαύτως [ δὲ ] καὶ πάντες ἔλεγον .
14.32 Καὶ ἔρχονται εἰς χωρίον οὗ τὸ ὄνομα Γεθσημανεί , καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Καθίσατε ὧδε ἕως προσεύξωμαι .
14.33 καὶ παραλαμβάνει τὸν Πέτρον καὶ τὸν Ἰάκωβον καὶ τὸν Ἰωάνην μετ’ αὐτοῦ , καὶ ἤρξατο ἐκθαμβεῖσθαι καὶ ἀδημονεῖν ,
14.34 καὶ λέγει αὐτοῖς " Περίλυπός ἐστιν ψυχή μου " ἕως θανάτου · μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε .
14.35 καὶ προελθὼν μικρὸν ἔπιπτεν ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ προσηύχετο ἵνα εἰ δυνατόν ἐστιν παρέλθῃ ἀπ’ αὐτοῦ ὥρα ,
14.36 καὶ ἔλεγεν Ἀββά πατήρ , πάντα δυνατά σοι · παρένεγκε τὸ ποτήριον τοῦτο ἀπ’ ἐμοῦ · ἀλλ’ οὐ τί ἐγὼ θέλω ἀλλὰ τί σύ .
14.37 καὶ ἔρχεται καὶ εὑρίσκει αὐτοὺς καθεύδοντας , καὶ λέγει τῷ Πέτρῳ Σίμων , καθεύδεις ; οὐκ ἴσχυσας μίαν ὥραν γρηγορῆσαι ;
14.38 γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε , ἵνα μὴ ἔλθητε εἰς πειρασμόν · τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον δὲ σὰρξ ἀσθενής .
14.39 καὶ πάλιν ἀπελθὼν προσηύξατο [ τὸν αὐτὸν