23.397 δακρυόφι πλῆσθεν , θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή .
23.398 Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ,
23.399 πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος · ἐν γὰρ Ἀθήνη
23.400 ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ’ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε .
23.401 τῷ δ’ ἄρ’ ἐπ’ Ἀτρεΐδης εἶχε ξανθὸς Μενέλαος .
23.402 Ἀντίλοχος δ’ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο ·
23.403 ἔμβητον καὶ σφῶϊ · τιταίνετον ὅττι τάχιστα .
23.404 ἤτοι μὲν κείνοισιν ἐριζέμεν οὔ τι κελεύω
23.405 Τυδεΐδεω ἵπποισι δαΐφρονος , οἷσιν Ἀθήνη
23.406 νῦν ὤρεξε τάχος καὶ ἐπ’ αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν ·
23.407 ἵππους δ’ Ἀτρεΐδαο κιχάνετε , μὴ δὲ λίπησθον ,
23.408 καρπαλίμως , μὴ σφῶϊν ἐλεγχείην καταχεύῃ
23.409 Αἴθη θῆλυς ἐοῦσα · τί ἢ λείπεσθε φέριστοι ;
23.410 ὧδε γὰρ ἐξερέω , καὶ μὴν τετελεσμένον ἔσται ·
23.411 οὐ σφῶϊν κομιδὴ παρὰ Νέστορι ποιμένι λαῶν
23.412 ἔσσεται , αὐτίκα δ’ ὔμμε κατακτενεῖ ὀξέϊ χαλκῷ ,
23.413 αἴ κ’ ἀποκηδήσαντε φερώμεθα χεῖρον ἄεθλον .
23.414 ἀλλ’ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὅττι τάχιστα ·
23.415 ταῦτα δ’ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω
23.416 στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι , οὐδέ με λήσει .
23.417 ὣς ἔφαθ’ , οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν
23.418 μᾶλλον ἐπιδραμέτην ὀλίγον χρόνον · αἶψα δ’ ἔπειτα
23.419 στεῖνος ὁδοῦ κοίλης ἴδεν Ἀντίλοχος μενεχάρμης .
23.420 ῥωχμὸς ἔην γαίης , ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ
23.421 ἐξέρρηξεν ὁδοῖο , βάθυνε δὲ χῶρον ἅπαντα ·
23.422 τῇ ῥ’ εἶχεν Μενέλαος ἁματροχιὰς ἀλεείνων .
23.423 Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους
23.424 ἐκτὸς ὁδοῦ , ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν .
23.425 Ἀτρεΐδης δ’ ἔδεισε καὶ Ἀντιλόχῳ ἐγεγώνει ·
23.426 Ἀντίλοχ’ ἀφραδέως ἱππάζεαι , ἀλλ’ ἄνεχ’ ἵππους ·
23.427 στεινωπὸς γὰρ ὁδός , τάχα δ’ εὐρυτέρη παρελάσσαι ·
23.428 μή πως ἀμφοτέρους δηλήσεαι ἅρματι κύρσας .