17.673 ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος ,
17.674 πάντοσε παπταίνων ὥς τ’ αἰετός , ὅν ῥά τέ φασιν
17.675 ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν ,
17.676 ὅν τε καὶ ὑψόθ’ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ
17.677 θάμνῳ ὑπ’ ἀμφικόμῳ κατακείμενος , ἀλλά τ’ ἐπ’ αὐτῷ
17.678 ἔσσυτο , καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν .
17.679 ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ
17.680 πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων ,
17.681 εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο .
17.682 τὸν δὲ μάλ’ αἶψ’ ἐνόησε μάχης ἐπ’ ἀριστερὰ πάσης
17.683 θαρσύνονθ’ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι ,
17.684 ἀγχοῦ δ’ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος ·
17.685 Ἀντίλοχ’ εἰ δ’ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι
17.686 λυγρῆς ἀγγελίης , μὴ ὤφελλε γενέσθαι .
17.687 ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα
17.688 γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει ,
17.689 νίκη δὲ Τρώων · πέφαται δ’ ὤριστος Ἀχαιῶν
17.690 Πάτροκλος , μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται .
17.691 ἀλλὰ σύ γ’ αἶψ’ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
17.692 εἰπεῖν , αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ
17.693 γυμνόν · ἀτὰρ τά γε τεύχε’ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ .
17.694 ὣς ἔφατ’ , Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας ·
17.695 δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε , τὼ δέ οἱ ὄσσε
17.696 δακρυόφι πλῆσθεν , θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή .
17.697 ἀλλ’ οὐδ’ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε ,
17.698 βῆ δὲ θέειν , τὰ δὲ τεύχε’ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ
17.699 Λαοδόκῳ , ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους .
17.700 τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο
17.701 Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα .
17.702 οὐδ’ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς