Greek Reader — The Homeric Iliad (14.244

14.244 ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων

14.245 ῥεῖα κατευνήσαιμι , καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα

14.246 Ὠκεανοῦ , ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται ·

14.247 Ζηνὸς δ’ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην

14.248 οὐδὲ κατευνήσαιμ’ , ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι .

14.249 ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ

14.250 ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς

14.251 ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας .

14.252 ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο

14.253 νήδυμος ἀμφιχυθείς · σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ

14.254 ὄρσασ’ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας ,

14.255 καί μιν ἔπειτα Κόων δ’ εὖ ναιομένην ἀπένεικας

14.256 νόσφι φίλων πάντων . ὃ δ’ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε

14.257 ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς , ἐμὲ δ’ ἔξοχα πάντων

14.258 ζήτει · καί κέ μ’ ἄϊστον ἀπ’ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ ,

14.259 εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν ·

14.260 τὴν ἱκόμην φεύγων , ὃ δ’ ἐπαύσατο χωόμενός περ .

14.261 ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια ἕρδοι .

14.262 νῦν αὖ τοῦτό μ’ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι .

14.263 τὸν δ’ αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη ·

14.264 Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς ;

14.265 ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν

14.266 ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο ;

14.267 ἀλλ’ ἴθ’ , ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων

14.268 δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν .

14.270 ὣς φάτο , χήρατο δ’ Ὕπνος , ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα ·

14.271 ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ ,

14.272 χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν ,

14.273 τῇ δ’ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην , ἵνα νῶϊν ἅπαντες

14.274 μάρτυροι ὦσ’ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες ,