Χορός
249 κάρφος χαμᾶθέν νυν λαβὼν τὸν λύχνον πρόμυξον .
Παίς
250 οὔκ , ἀλλὰ τῳδί μοι δοκῶ τὸν λύχνον προβύσειν .
Χορός
251 τί δὴ μαθὼν τῷ δακτύλῳ τὴν θρυαλλίδ’ ὠθεῖς ,
252 καὶ ταῦτα τοὐλαίου σπανίζοντος ὦνόητε ;
253 οὐ γὰρ δάκνει σ’ , ὅταν δέῃ τίμιον πρίασθαι .
Παίς
254 εἰ νὴ Δί’ αὖθις κονδύλοις νουθετήσεθ’ ἡμᾶς ,
255 ἀποσβέσαντες τοὺς λύχνους ἄπιμεν οἴκαδ’ αὐτοί ·
256 κἄπειτ’ ἴσως ἐν τῷ σκότῳ τουτουὶ στερηθεὶς
257 τὸν πηλὸν ὥσπερ ἀτταγᾶς τυρβάσεις βαδίζων .