Παῖς
1298 ἀσπίδι μὲν Σαΐων τις ἀγάλλεται , ἣν παρὰ θάμνῳ
1299 ἔντος ἀμώμητον κάλλιπον οὐκ ἐθέλων .
Τρυγαῖος
1300 εἰπέ μοι πόσθων , ἐς τὸν σαυτοῦ πατέρ’ ᾄδεις ;
Παῖς
1301 ψυχὴν δ’ ἐξεσάωσα
Τρυγαῖος
κατῄσχυνας δὲ τοκῆας .
1302 ἀλλ’ εἰσίωμεν . εὖ γὰρ οἶδ’ ἐγὼ σαφῶς
1303 ὅτι ταῦθ’ ὅσ’ ᾖσας ἄρτι περὶ τῆς ἀσπίδος
1304 οὐ μὴ ’πιλάθῃ ποτ’ ὢν ἐκείνου τοῦ πατρός .
1305 ὑμῶν τὸ λοιπὸν ἔργον ἤδη ’νταῦθα τῶν μενόντων
1306 φλᾶν ταῦτα πάντα καὶ σποδεῖν , καὶ μὴ κενὰς παρέλκειν .
1307 ἀλλ’ ἀνδρικῶς ἐμβάλλετε
1308 καὶ σμώχετ’ ἀμφοῖν τοῖν γνάθοιν · οὐδὲν γὰρ πόνηροι
1310 λευκῶν ὀδόντων ἔργον ἐστ’ , ἢν μή τι καὶ μασῶνται .
Χορός
1311 ἡμῖν μελήσει ταῦτά γ’ · εὖ ποιεῖς δὲ καὶ σὺ φράζων .
Τρυγαῖος
1312 ἀλλ’ πρὸ τοῦ πεινῶντες ἐμβάλλεσθε τῶν λαγῴων ·
1313 ὡς οὐχὶ πᾶσαν ἡμέραν
1314 πλακοῦσιν ἔστιν ἐντυχεῖν πλανωμένοις ἐρήμοις .
1315 πρὸς ταῦτα βρύκετ’ τάχ’ ἡμῖν φημι μεταμελήσειν .