Τρυγαῖος
566 νὴ Δί’ γὰρ σφῦρα λαμπρὸν ἦν ἄρ’ ἐξωπλισμένη ,
567 αἵ τε θρίνακες διαστίλβουσι πρὸς τὸν ἥλιον .
568 καλῶς αὐτῶν ἀπαλλάξειεν ἂν μετόρχιον .
569 ὥστ’ ἔγωγ’ ἤδη ’πιθυμῶ καὐτὸς ἐλθεῖν εἰς ἀγρὸν
570 καὶ τριαινοῦν τῇ δικέλλῃ διὰ χρόνου τὸ γῄδιον .
571 ἀλλ’ ἀναμνησθέντες ὦνδρες
572 τῆς διαίτης τῆς παλαιᾶς ,
573 ἣν παρεῖχ’ αὕτη ποθ’ ἡμῖν ,
574 τῶν τε παλασίων ἐκείνων
575 τῶν τε σύκων τῶν τε μύρτων ,
576 τῆς τρυγός τε τῆς γλυκείας
577 τῆς ἰωνιᾶς τε τῆς πρὸς
578 τῷ φρέατι τῶν τ’ ἐλαῶν
579 ὧν ποθοῦμεν ,
580 ἀντὶ τούτων τήνδε νυνὶ
581 τὴν θεὸν προσείπατε .