Τρυγαῖος
544 τὰ πρόσωφ’ , ἵνα γνῷς τὰς τέχνας .
Ἑρμῆς
αἰβοῖ τάλας ,
Τρυγαῖος
545 ἐκεινονὶ γοῦν τὸν λοφοποιὸν οὐχ ὁρᾷς
546 τίλλονθ’ ἑαυτόν ;
Ἑρμῆς
δέ γε τὰς σμινύας ποιῶν
547 κατέπαρδεν ἄρτι τοῦ ξιφουργοῦ ’κεινουί .
Τρυγαῖος
548 δὲ δρεπανουργὸς οὐχ ὁρᾷς ὡς ἥδεται ,
549 καὶ τὸν δορυξὸν οἷον ἐσκιμάλισεν ;
Ἑρμῆς
550 ἴθι νυν ἄνειπε τοὺς γεωργοὺς ἀπιέναι .
Τρυγαῖος
551 ἀκούετε λεῴ · τοὺς γεωργοὺς ἀπιέναι
552 τὰ γεωργικὰ σκεύη λαβόντας εἰς ἀγρὸν
553 ὡς τάχιστ’ ἄνευ δορατίου καὶ ξίφους κἀκοντίου ·
554 ὡς ἅπαντ’ ἤδη ’στὶ μεστὰ τἀνθάδ’ εἰρήνης σαπρᾶς .
555 ἀλλὰ πᾶς χώρει πρὸς ἔργον εἰς ἀγρὸν παιωνίσας .
Χορός
556 ποθεινὴ τοῖς δικαίοις καὶ γεωργοῖς ἡμέρα ,
557 ἄσμενός σ’ ἰδὼν προσειπεῖν βούλομαι τὰς ἀμπέλους ,
558 τάς τε συκᾶς , ἃς ἐγὼ ’φύτευον ὢν νεώτερος ,
559 ἀσπάσασθαι θυμὸς ἡμῖν ἐστι πολλοστῷ χρόνῳ .
Τρυγαῖος
560 νῦν μὲν οὖν ὦνδρες προσευξώμεσθα πρῶτον τῇ θεῷ ,
561 ἥπερ ἡμῶν τοὺς λόφους ἀφεῖλε καὶ τὰς Γοργόνας ·
562 εἶθ’ ὅπως Λιταργιοῦμεν οἴκαδ’ ἐς τὰ χωρία ,
563 ἐμπολήσαντές τι χρηστὸν εἰς ἀγρὸν ταρίχιον .
Ἑρμῆς
564 Πόσειδον ὡς καλὸν τὸ στῖφος αὐτῶν φαίνεται
565 καὶ πυκνὸν καὶ γοργὸν ὥσπερ μᾶζα καὶ πανδαισία .