Παιδίον
131 ἄπιστον εἶπας μῦθον πάτερ πάτερ ,
132 ὅπως κάκοσμον ζῷον ἦλθεν ἐς θεούς .
Τρυγαῖος
133 ἦλθεν κατ’ ἔχθραν αἰετοῦ πάλαι ποτέ ,
134 ᾤ’ ἐκκυλίνδων κἀντιτιμωρούμενος .
Παιδίον
135 οὐκοῦν ἐχρῆν σε Πηγάσου ζεῦξαι πτερόν ,
136 ὅπως ἐφαίνου τοῖς θεοῖς τραγικώτερος .
Τρυγαῖος
137 ἀλλ’ μέλ’ ἄν μοι σιτίων διπλῶν ἔδει ·
138 νῦν δ’ ἃττ’ ἂν αὐτὸς καταφάγω τὰ σιτία ,
139 τούτοισι τοῖς αὐτοῖσι τοῦτον χορτάσω .
Παιδίον
140 τί δ’ ἢν ἐς ὑγρὸν πόντιον πέσῃ βάθος ;
141 πῶς ἐξολισθεῖν πτηνὸς ὢν δυνήσεται ;
Τρυγαῖος
142 ἐπίτηδες εἶχον πηδάλιον , χρήσομαι ·
143 τὸ δὲ πλοῖον ἔσται Ναξιουργὴς κάνθαρος .
Παιδίον
144 λιμὴν δὲ τίς σε δέξεται φορούμενον ;
Τρυγαῖος
145 ἐν Πειραιεῖ δήπου ’στὶ Κανθάρου λιμήν .
Παιδίον
146 ἐκεῖνο τήρει , μὴ σφαλεὶς καταρρυῇς
147 ἐντεῦθεν , εἶτα χωλὸς ὢν Εὐριπίδῃ
148 λόγον παράσχῃς καὶ τραγῳδία γένῃ .