Οἰκέτης
109 μὰ τὸν Διόνυσον οὐδέποτε ζῶντός γ’ ἐμοῦ .
Τρυγαῖος
110 οὐκ ἔστι παρὰ ταῦτ’ ἄλλ’ .
Οἰκέτης
ἰοὺ ἰοὺ ἰού ·
111 παιδί’ πατὴρ ἀπολιπὼν ἀπέρχεται
112 ὑμᾶς ἐρήμους ἐς τὸν οὐρανὸν λάθρᾳ .
113 ἀλλ’ ἀντιβολεῖτε τὸν πατέρ κακοδαίμονα .
Παιδίον
114 πάτερ πάτερ ἆρ’ ἔτυμός γε
115 δώμασιν ἡμετέροις φάτις ἥκει ,
116 ὡς σὺ μετ’ ὀρνίθων προλιρὼν ἐμὲ
117 ἐς κόρακας βαδιεῖ μεταμώνιος ;
118 ἔστι τι τῶνδ’ ἐτύμως ; εἴπ’ πάτερ , εἴ τι φιλεῖς με .
Τρυγαῖος
119 δοξάσαι ἔστι κόραι , τὸ δ’ ἐτήτυμον ἄχθομαι ὑμῖν ,
120 ἡνίκ’ ἂν αἰτίζητ’ ἄρτον πάππαν με καλοῦσαι ,
121 ἔνδον δ’ ἀργυρίου μηδὲ ψακὰς πάνυ πάμπαν .
122 ἢν δ’ ἐγὼ εὖ πράξας ἔλθω πάλιν , ἕξετ’ ἐν ὥρᾳ
123 κολλύραν μεγάλην καὶ κόνδυλον ὄψον ἐρ’ αὐτῇ .
Παιδίον
124 καὶ τίς πόρος σοι τῆς ὁδοῦ γενήσεται ;
125 ναῦς μὲν γὰρ οὐκ ἄξει σε ταύτην τὴν ὁδόν .
Τρυγαῖος
126 πτηνὸς πορεύσει πῶλος · οὐ ναυσθλώσομαι .
Παιδίον
127 τίς δ’ ’πίνοιά σοὐστὶν ὥστε κάνθαρον
128 ζεύξαντ’ ἐλαύνειν ἐς θεοὺς παππία ;
Τρυγαῖος
129 ἐν τοῖσιν Αἰσώπου λόγοις ἐξηυρέθη
130 μόνος πετεινῶν ἐς θεοὺς ἀφιγμένος .