Τρυγαῖος
62 ὦ Ζεῦ τί δρασείεις ποθ’ ἡμῶν τὸν λεών ;
63 λήσεις σεαυτὸν τὰς πόλεις ἐκκοκκίσας .
Οἰκέτης
64 τοῦτ’ ἔστι τουτὶ τὸ κακὸν αὔθ’ οὑγὼ ’λεγον .
65 τὸ γὰρ παράδειγμα τῶν μανιῶν ἀκούετε ·
66 ἃ δ’ εἶπε πρῶτον ἡνίκ’ ἤρχεθ’ ἡ χολή ,
67 πεύσεσθ’ . ἔφασκε γὰρ πρὸς αὑτὸν ἐνθαδί ·
68 " πῶς ἄν ποτ’ ἀφικοίμην ἂν εὐθὺ τοῦ Διός ; "
69 ἔπειτα λεπτὰ κλιμάκια ποιούμενος ,
70 πρὸς ταῦτ’ ἀνηρριχᾶτ’ ἂν ἐς τὸν οὐρανόν ,
71 ἕως ξυνετρίβη τῆς κεφαλῆς καταρρυείς .
72 ἐχθὲς δὲ μετὰ ταῦτ’ ἐκφθαρεὶς οὐκ οἶδ’ ὅποι
73 εἰσήγαγ’ Αἰτναῖον μέγιστον κάνθαρον ,
74 κἄπειτα τοῦτον ἱπποκομεῖν μ’ ἠνάγκασεν ,
75 καὐτὸς καταψῶν αὐτὸν ὥσπερ πωλίον ,
76 " ὦ Πηγάσειον , " φησί , " γενναῖον πτερόν , "
77 " ὅπως πετήσει μ’ εὐθὺ τοῦ Διὸς λαβών . "
78 ἀλλ’ ὅ τι ποιεῖ τῃδὶ διακύψας ὄψομαι .
79 οἴμοι τάλας · ἴτε δεῦρο δεῦρ ὦ γείτονες ·
80 ὁ δεσπότης γάρ μου μετέωρος αἴρεται
81 ἱππηδὸν ἐς τὸν ἀέρ’ ἐπὶ τοῦ κανθάρου .