Νικίας
21 λέγε δὴ μόλωμεν ξυνεχὲς ὡδὶ ξυλλαβών .
Δημοσθένης
22 καὶ δὴ λέγω μόλωμεν .
Νικίας
ἐξόπισθε νῦν
23 αὐτὸ φάθι τοῦ μόλωμεν .
Δημοσθένης
23 αὐτό .
Νικίας
πάνυ καλῶς .
24 ὥσπερ δεφόμενος νῦν ἀτρέμα πρῶτον λέγε
25 τὸ μόλωμεν , εἶτα δ’ αὐτό , κᾆτ’ ἐπάγων πυκνόν .
Δημοσθένης
26 μόλωμεν αὐτὸ μόλωμεν αὐτομολῶμεν .
Νικίας
ἢν
27 οὐχ ἡδύ ;
Δημοσθένης
νὴ Δία · πλήν γε περὶ τῷ δέρματι
28 δέδοικα τουτονὶ τὸν οἰωνόν .
Νικίας
τί δαί ;
Δημοσθένης
29 ὁτιὴ τὸ δέρμα δεφομένων ἀπέρχεται .
Νικίας
30 κράτιστα τοίνυν τῶν παρόντων ἐστὶ νῷν ,
31 θεῶν ἰόντε προσπεσεῖν του πρὸς βρέτας .
Δημοσθένης
32 † ποῖον βρέτας † ; ἐτεὸν ἡγεῖ γὰρ θεούς ;
Νικίας
33 ἔγωγε .
Δημοσθένης
ποίῳ χρώμενος τεκμηρίῳ ;
Νικίας
34 ὁτιὴ θεοῖσιν ἐχθρός εἰμ’ . οὐκ εἰκότως ;
Δημοσθένης
35 εὖ προσβιβάζεις μ’ . ἀλλ’ ἑτέρᾳ πῃ σκεπτέον .
36 βούλει τὸ πρᾶγμα τοῖς θεαταῖσιν φράσω ;
Νικίας
37 οὐ χεῖρον · ἓν δ’ αὐτοὺς παραιτησώμεθα ,
38 ἐπίδηλον ἡμῖν τοῖς προσώποισιν ποιεῖν ,
39 ἢν τοῖς ἔπεσι χαίρωσι καὶ τοῖς πράγμασιν .