Δημοσθένης
1 ἰατταταιὰξ τῶν κακῶν , ἰατταταῖ .
2 κακῶς Παφλαγόνα τὸν νεώνητον κακὸν
3 αὐταῖσι βουλαῖς ἀπολέσειαν οἱ θεοί .
4 ἐξ οὗ γὰρ εἰσήρρησεν ἐς τὴν οἰκίαν
5 πληγὰς ἀεὶ προστρίβεται τοῖς οἰκέταις .
Νικίας
6 κάκιστα δῆθ’ οὗτός γε πρῶτος Παφλαγόνων
7 αὐταῖς διαβολαῖς .
Δημοσθένης
κακόδαιμον πῶς ἔχεις ;
Νικίας
8 κακῶς καθάπερ σύ .
Δημοσθένης
δεῦρο δὴ πρόσελθ’ , ἵνα
9 ξυναυλίαν κλαύσωμεν Οὐλύμπου νόμον .
10 μυμῦ μυμῦ μυμῦ μυμῦ μυμῦ μυμῦ .
11 τί κινυρόμεθ’ ἄλλως ; οὐκ ἐχρῆν ζητεῖν τινα
12 σωτηρίαν νῷν , ἀλλὰ μὴ κλάειν ἔτι ;
Νικίας
13 τίς οὖν γένοιτ’ ἄν ;
Δημοσθένης
13 λέγε σύ .
Νικίας
σὺ μὲν οὖν μοι λέγε ,
14 ἵνα μὴ μάχωμαι .
Δημοσθένης
μὰ τὸν Ἀπόλλω ’γὼ μὲν οὔ .
Νικίας
16 πῶς ἂν σύ μοι λέξειας ἁμὲ χρὴ λέγειν ;
Δημοσθένης
15 ἀλλ’ εἰπὲ θαρρῶν , εἶτα κἀγὼ σοὶ φράσω .
Νικίας
17 ἀλλ’ οὐκ ἔνι μοι τὸ θρέττε . πῶς ἂν οὖν ποτε
18 εἴποιμ’ ἂν αὐτὸ δῆτα κομψευριπικῶς ;
Δημοσθένης
19 μὴ ’μοί γε , μὴ ’μοί , μὴ διασκανδικίσῃς ·
20 ἀλλ’ εὑρέ τιν’ ἀπόκινον ἀπὸ τοῦ δεσπότου .