Δις
1431 οὐ χρὴ λέοντος σκύμνον ἐν πόλει τρέφειν ,
1431b { μάλιστα μὲν λέοντα μὴ ν’ πόλει τρέφειν , }
1432 ἢν δ’ ἐκτραφῇ τις , τοῖς τρόποις ὑπηρετεῖν .
Διόνυσος
1433 νὴ τὸν Δία τὸν σωτῆρα δυσκρίτως γ’ ἔχω ·
1434 ὁ μὲν σοφῶς γὰρ εἶπεν , ὁ δ’ ἕτερος σαφῶς .
1435 ἀλλ’ ἔτι μίαν γνώμην ἑκάτερος εἴπατον
1436 περὶ τῆς πόλεως ἥντιν’ ἔχετον σωτηρίαν .
Εὐριπίδης
1437 εἴ τις πτερώσας Κλεόκριτον Κινησίᾳ ,
1438 αἴροιεν αὖραι πελαγίαν ὑπὲρ πλάκα .
Διόνυσος
1439 γέλοιον ἂν φαίνοιτο · νοῦν δ’ ἔχει τίνα ;
Εὐριπίδης
1440 εἰ ναυμαχοῖεν κᾆτ’ ἔχοντες ὀξίδας
1441 ῥαίνοιεν ἐς τὰ βλέφαρα τῶν ἐναντίων .
1442 ἐγὼ μὲν οἶδα καὶ θέλω φράζειν .
Διόνυσος
λέγε .
Εὐριπίδης
1443 ὅταν τὰ νῦν ἄπιστα πίσθ’ ἡγώμεθα ,
1444 τὰ δ’ ὄντα πίστ’ ἄπιστα .
Διόνυσος
πῶς ; οὐ μανθάνω .
1445 ἀμαθέστερόν πως εἰπὲ καὶ σαφέστερον .
Εὐριπίδης
1446 εἰ τῶν πολιτῶν οἷσι νῦν πιστεύομεν ,
1447 τούτοις ἀπιστήσαιμεν , οἷς δ’ οὐ χρώμεθα ,
1448 τούτοισι χρησαίμεσθ’ , ἴσως σωθεῖμεν ἄν .
1449 εἰ νῦν γε δυστυχοῦμεν ἐν τούτοισι , πῶς
1450 τἀναντί’ ἂν πράττοντες οὐ σῳζοίμεθ’ ἄν ;