Ξανθίας
1 Εἴπω τι τῶν εἰωθότων δέσποτα ,
2 ἐφ’ οἷς ἀεὶ γελῶσιν οἱ θεώμενοι ;
Διόνυσος
3 νὴ τὸν Δί’ τι βούλει γε , πλὴν ʹ πιέζομαι , ʹ
4 τοῦτο δὲ φύλαξαι · πάνυ γάρ ἐστ’ ἤδη χολή .
Ξανθίας
5 μηδ’ ἕτερον ἀστεῖόν τι ;
Διόνυσος
πλήν γ’ ʹ ὡς θλίβομαι . ʹ
Ξανθίας
6 τί δαί ; τὸ πάνυ γέλοιον εἴπω ;
Διόνυσος
νὴ Δία
7 θαρρῶν γε · μόνον ἐκεῖν’ ὅπως μὴ ’ρεῖς ,
Ξανθίας
τὸ τί ;
Διόνυσος
8 μεταβαλλόμενος τἀνάφορον ὅτι ʹ χεζητιᾷς . ʹ
Ξανθίας
9 μηδ’ ὅτι τοσοῦτον ἄχθος ἐπ’ ἐμαυτῷ φέρων ,
10 εἰ μὴ καθαιρήσει τις , ἀποπαρδήσομαι ;
Διόνυσος
11 μὴ δῆθ’ , ἱκετεύω , πλήν γ’ ὅταν μέλλω ’ξεμεῖν .
Ξανθίας
12 τί δῆτ’ ἔδει με ταῦτα τὰ σκεύη φέρειν ,
13 εἴπερ ποιήσω μηδὲν ὧνπερ Φρύνιχος
14 εἴωθε ποιεῖν καὶ Λύκις κἀμειψίας ;
Διόνυσος
16 μή νυν ποιήσῃς · ὡς ἐγὼ θεώμενος ,
17 ὅταν τι τούτων τῶν σοφισμάτων ἴδω ,
18 πλεῖν ’νιαυτῷ πρεσβύτερος ἀπέρχομαι .
Ξανθίας
19 τρισκακοδαίμων ἄρ’ τράχηλος οὑτοσί ,
20 ὅτι θλίβεται μέν , τὸ δὲ γέλοιον οὐκ ἐρεῖ .