Ἄδικος
1036 καὶ μὴν πάλαι γ’ ἐπνιγόμην τὰ σπλάγχνα κἀπεθύμουν
1037 ἅπαντα ταῦτ’ ἐναντίαις γνώμαισι συνταράξαι .
1038 ἐγὼ γὰρ ἥττων μὲν λόγος δι’ αὐτὸ τοῦτ’ ἐκλήθην
1039 ἐν τοῖσι φροντισταῖσιν , ὅτι πρώτιστος ἐπενόησα
1040 τοῖσιν νόμοις καὶ ταῖς δίκαις τἀναντί’ ἀντιλέξαι .
1041 καὶ τοῦτο πλεῖν ἢ μυρίων ἔστ’ ἄξιον στατήρων ,
1042 αἱρούμενον τοὺς ἥττονας λόγους ἔπειτα νικᾶν .
1043 σκέψαι δὲ τὴν παίδευσιν ᾗ πέποιθεν ὡς ἐλέγξω ,
1044 ὅστις σε θερμῷ φησι λοῦσθαι πρῶτον οὐκ ἐάσειν .
1045 καίτοι τίνα γνώμην ἔχων ψέγεις τὰ θερμὰ λουτρά ;
Δίκαιος
1046 ὁτιὴ κάκιστόν ἐστι καὶ δειλὸν ποιεῖ τὸν ἄνδρα .
Ἄδικος
1047 ἐπίσχες · εὐθὺς γάρ σ’ ἔχω μέσον λαβὼν ἄφυκτον .
1048 καί μοι φράσον , τῶν τοῦ Διὸς παίδων τίν’ ἄνδρ’ ἄριστον
1049 ψυχὴν νομίζεις , εἰπέ , καὶ πλείστους πόνους πονῆσαι .
Δίκαιος
1050 ἐγὼ μὲν οὐδέν’ Ἡρακλέους βελτίον’ ἄνδρα κρίνω .
Ἄδικος
1051 ποῦ ψυχρὰ δῆτα πώποτ’ εἶδες Ἡράκλεια λουτρά ;
1052 καίτοι τίς ἀνδρειότερος ἦν ;
Δίκαιος
ταῦτ’ ἐστὶ ταῦτ’ ἐκεῖνα ,
1053 ἃ τῶν νεανίσκων ἀεὶ δι’ ἡμέρας λαλούντων
1054 πλῆρες τὸ βαλανεῖον ποιεῖ , κενὰς δὲ τὰς παλαίστρας .
Ἄδικος
1055 εἶτ’ ἐν ἀγορᾷ τὴν διατριβὴν ψέγεις · ἐγὼ δ’ ἐπαινῶ .
1056 εἰ γὰρ πονηρὸν ἦν , Ὅμηρος οὐδέποτ’ ἂν ἐποίει
1057 τὸν Νέστορ’ ἀγορητὴν ἂν οὐδὲ τοὺς σοφοὺς ἅπαντας .
1058 ἄνειμι δῆτ’ ἐντεῦθεν ἐς τὴν γλῶτταν , ἣν ὁδὶ μὲν
1059 οὔ φησι χρῆναι τοὺς νέους ἀσκεῖν , ἐγὼ δέ φημι .
1060 καὶ σωφρονεῖν αὖ φησι χρῆναι · δύο κακὼ μεγίστω .
1061 ἐπεὶ σὺ διὰ τὸ σωφρονεῖν τῷ πώποτ’ εἶδες ἤδη
1062 ἀγαθάν τι γενόμενον , φράσον , καί μ’ ἐξέλεγξον εἰπών .
Δίκαιος
1063 πολλοῖς . ὁ γοῦν Πηλεὺς ἔλαβε διὰ τοῦτο τὴν μάχαιραν .
Ἄδικος
1064 μάχαιραν ; ἀστεῖόν γε κέρδος ἔλαβεν ὁ κακοδαίμων .
1065 Ὑπέρβολος δ’ οὑκ τῶν λύχνων πλεῖν ἢ τάλαντα πολλὰ
1066 εἴληφε διὰ πονηρίαν , ἀλλ’ οὐ μὰ Δί’ οὐ μάχαιραν .
Δίκαιος
1067 καὶ τὴν Θέτιν γ’ ἔγημε διὰ τὸ σωφρονεῖν ὁ Πηλεύς .
Ἄδικος
1068 κᾆτ’ ἀπολιποῦσά γ’ αὐτὸν ᾤχετ’ · οὐ γὰρ ἦν ὑβριστὴς
1069 οὐδ’ ἡδὺς ἐν τοῖς στρώμασιν τὴν νύκτα παννυχίζειν ·
1070 γυνὴ δὲ σιναμωρουμένη χαίρει · σὺ δ’ εἶ Κρόνιππος .
1071 σκέψαι γὰρ ὦ μειράκιον ἐν τῷ σωφρονεῖν ἅπαντα
1072 ἅνεστιν , ἡδονῶν θ’ ὅσων μέλλεις ἀποστερεῖσθαι ,
1073 παίδων γυναικῶν κοττάβων ὄψων πότων κιχλισμῶν .
1074 καίτοι τί σοι ζῆν ἄξιον , τούτων ἐὰν στερηθῇς ;
1075 εἶεν . πάρειμ’ ἐντεῦθεν ἐς τὰς τῆς φύσεως ἀνάγκας .
1076 ἥμαρτες , ἠράσθης , ἐμοίχευσάς τι , κᾆτ’ ἐλήφθης ·
1077 ἀπόλωλας · ἀδύνατος γὰρ εἶ λέγειν . ἐμοὶ δ’ ὁμιλῶν
1078 χρῶ τῇ φύσει , σκίρτα , γέλα , νόμιζε μηδὲν αἰσχρόν .
1079 μοιχὸς γὰρ ἢν τύχῃς ἁλούς , τάδ’ ἀντερεῖς πρὸς αὐτόν ,
1080 ὡς οὐδὲν ἠδίκηκας · εἶτ’ ἐς τὸν Δί’ ἐπανενεγκεῖν ,
1081 κἀκεῖνος ὡς ἥττων ἔρωτός ἐστι καὶ γυναικῶν ·
1082 καίτοι σὺ θνητὸς ὢν θεοῦ πῶς μεῖζον ἂν δύναιο ;
Δίκαιος
1083 τί δ’ ἢν ῥαφανιδωθῇ πιθόμενός σοι τέφρᾳ τε τιλθῇ ,
1084 ἕξει τινὰ γνώμην λέγειν τὸ μὴ εὐρύπρωκτος εἶναι ;
Ἄδικος
1085 ἢν δ’ εὐρύπρωκτος ᾖ , τί πείσεται κακόν ;
Δίκαιος
1086 τί μὲν οὖν ἂν ἔτι μεῖζον πάθοι τούτου ποτέ ;
Ἄδικος
1087 τί δῆτ’ ἐρεῖς , ἢν τοῦτο νικηθῇς ἐμοῦ ;
Δίκαιος
1088 σιγήσομαι . τί δ’ ἄλλο ;
Ἄδικος
φέρε δή μοι φράσον ·
1089 συνηγοροῦσιν ἐκ τίνων ;
Δίκαιος
1090 ἐξ εὐρυπρώκτων .
Ἄδικος
πείθομαι .
1091 τί δαί ; τραγῳδοῦσ’ ἐκ τίνων ;
Δίκαιος
1092 ἐξ εὐρυπρώκτων .
Ἄδικος
εὖ λέγεις .
1093 δημηγοροῦσι δ’ ἐκ τίνων ;
Δίκαιος
1094 ἐξ εὐρυπρώκτων .
Ἄδικος
ἆρα δῆτ’
1095 ἔγνωκας ὡς οὐδὲν λέγεις ;
1096 καὶ τῶν θεατῶν ὁπότεροι
1097 πλείους σκόπει .
Δίκαιος
καὶ δὴ σκοπῶ .
Ἄδικος
1098 τί δῆθ’ ὁρᾷς ;