Ἄδικος
905 οὐκ ἀπόλωλεν τὸν πατέρ’ αὑτοῦ
906 δήσας ;
Δίκαιος
αἰβοῖ τουτὶ καὶ δὴ
907 χωρεῖ τὸ κακόν · δότε μοι λεκάνην .
Ἄδικος
908 τυφογέρων εἶ κἀνάρμοστος .
Δίκαιος
909 καταπύγων εἶ κἀναίσχυντος .
Ἄδικος
910 ῥόδα μ’ εἴρηκας .
Δίκαιος
καὶ βωμολόχος .
Ἄδικος
911 κρίνεσι στεφανοῖς .
Δίκαιος
καὶ πατραλοίας .
Ἄδικος
912 χρυσῷ πάττων μ’ οὐ γιγνώσκεις .
Δίκαιος
913 οὐ δῆτα πρὸ τοῦ γ’ , ἀλλὰ μολύβδῳ .
Ἄδικος
914 νῦν δέ γε κόσμος τοῦτ’ ἐστὶν ἐμοί .
Δίκαιος
915 θρασὺς εἶ πολλοῦ .
Ἄδικος
σὺ δέ γ’ ἀρχαῖος .
Δίκαιος
916 διὰ σὲ δὲ φοιτᾶν
917 οὐδεὶς ἐθέλει τῶν μειρακίων ·
918 καὶ γνωσθήσει ποτ’ Ἀθηναίοις
919 οἶα διδάσκεις τοὺς ἀνοήτους .
Ἄδικος
920 αὐχμεῖς αἰσχρῶς .
Δίκαιος
σὺ δέ γ’ εὖ πράττεις .
921 καίτοι πρότερόν γ’ ἐπτώχευες ,
922 Τήλεφος εἶναι Μυσὸς φάσκων ,
923 ἐκ πηριδίου
924 γνώμας τρώγων Πανδελετείους .
Ἄδικος
925 ὤμοι σοφίας
Δίκαιος
ὤμοι μανίας
Ἄδικος
926 ἧς ἐμνήσθης
Δίκαιος
927 τῆς σῆς , πόλεώς θ’ ἥτις σε τρέφει
928 λυμαινόμενον τοῖς μειρακίοις .
Ἄδικος
929 οὐχὶ διδάξεις τοῦτον Κρόνος ὤν .
Δίκαιος
930 εἴπερ γ’ αὐτὸν σωθῆναι χρὴ
931 καὶ μὴ λαλιὰν μόνον ἀσκῆσαι .
Ἄδικος
932 δεῦρ’ ἴθι , τοῦτον δ’ ἔα μαίνεσθαι .
Δίκαιος
933 κλαύσει , τὴν χεῖρ’ ἢν ἐπιβάλλῃς .