Στρεψιάδης
828 Δῖνος βασιλεύει τὸν Δί’ ἐξεληλακώς .
Φειδιππίδης
829 αἰβοῖ τί ληρεῖς ;
Στρεψιάδης
ἴσθι τοῦθ’ οὕτως ἔχον .
Φειδιππίδης
830 τίς φησι ταῦτα ;
Στρεψιάδης
Σωκράτης ὁ Μήλιος
831 καὶ Χαιρεφῶν , ὃς οἶδε τὰ ψυλλῶν ἴχνη .
Φειδιππίδης
832 σὺ δ’ ἐς τοσοῦτον τῶν μανιῶν ἐλήλυθας
833 ὥστ’ ἀνδράσιν πείθει χολῶσιν ;
Στρεψιάδης
εὐστόμει
834 καὶ μηδὲν εἴπῃς φλαῦρον ἄνδρας δεξιοὺς
835 καὶ νοῦν ἔχοντας · ὧν ὑπὸ τῆς φειδωλίας
836 ἀπεκείρατ’ οὐδεὶς πώποτ’ οὐδ’ ἠλείψατο ,
837 οὐδ’ ἐς βαλανεῖον ἦλθε λουσόμενος · σὺ δὲ
838 ὥσπερ τεθνεῶτος καταλόει μου τὸν βίον .
839 ἀλλ’ ὡς τάχιστ’ ἐλθὼν ὑπὲρ ἐμοῦ μάνθανε .
Φειδιππίδης
840 τί δ’ ἂν παρ’ ἐκείνων καὶ μάθοι χρηστόν τις ἄν ;
Στρεψιάδης
841 ἄληθες ; ὅσαπερ ἔστ’ ἐν ἀνθρώποις σοφά ·
842 γνώσει δὲ σαυτὸν ὡς ἀμαθὴς εἶ καὶ παχύς .
843 ἀλλ’ ἐπανάμεινόν μ’ ὀλίγον ἐνταυθοῖ χρόνον .
Φειδιππίδης
844 οἴμοι τί δράσω παραφρονοῦντος τοῦ πατρός ;
845 πότερον παρανοίας αὐτὸν εἰσαγαγὼν ἕλω ,
846 ἢ τοῖς σοροπηγοῖς τὴν μανίαν αὐτοῦ φράσω ;