Χορός
804 ἆρ’ αἰσθάνει πλεῖστα δι’ ἡμᾶς ἀγάθ’ αὐτίχ’ ἕξων
805 μόνας θεῶν ; ὡς
806 ἕτοιμος ὅδ’ ἐστὶν ἅπαντα δρᾶν
807 ὅσ’ ἂν κελεύῃς .
810 σὺ δ’ ἀνδρὸς ἐκπεπληγμένου καὶ φανερῶς ἐπηρμένου
811 γνοὺς ἀπολάψεις ὅ τι πλεῖστον δύνασαι ,
812 ταχέως · φιλεῖ γάρ πως τὰ τοιαῦθ’ ἑτέρᾳ τρέπεσθαι .
Στρεψιάδης
814 οὔτοι μὰ τὴν Ὁμίχλην ἔτ’ ἐνταυθοῖ μενεῖς ·
815 ἀλλ’ ἔσθι’ ἐλθὼν τοὺς Μεγακλέους κίονας .
Φειδιππίδης
816 ὦ δαιμόνιε , τί χρῆμα πάσχεις ὦ πάτερ ;
817 οὐκ εὖ φρονεῖς μὰ τὸν Δία τὸν Ὀλύμπιον .
Στρεψιάδης
818 ἰδού γ’ ἰδού , Δί’ Ὀλύμπιον · τῆς μωρίας ,
819 τὸν Δία νομίζειν ὄντα τηλικουτονί .
Φειδιππίδης
820 τί δὲ τοῦτ’ ἐγέλασας ἐτεόν ;
Στρεψιάδης
ἐνθυμούμενος
821 ὅτι παιδάριον εἶ καὶ φρονεῖς ἀρχαιϊκά .
822 ὅμως γε μὴν πρόσελθ’ , ἵν’ εἰδῇς πλείονα ,
823 καί σοι φράσω τι πρᾶγμ’ ὃ μαθὼν ἀνὴρ ἔσει .
824 ὅπως δὲ τοῦτο μὴ διδάξεις μηδένα .
Φειδιππίδης
825 ἰδού · τί ἔστιν ;
Στρεψιάδης
ὤμοσας νυνὶ Δία .
Φειδιππίδης
826 ἔγωγ’ .
Στρεψιάδης
ὁρᾷς οὖν ὡς ἀγαθὸν τὸ μανθάνειν ;
827 οὐκ ἔστιν ὦ Φειδιππίδη Ζεύς .
Φειδιππίδης
ἀλλὰ τίς ;