Φειδιππίδης
103 αἰβοῖ πονηροί γ’ , οἶδα . τοὺς ἀλαζόνας
104 τοὺς ὠχριῶντας τοὺς ἀνυποδήτους λέγεις ,
105 ὧν ὁ κακοδαίμων Σωκράτης καὶ Χαιρεφῶν .
Στρεψιάδης
ἢ ἢ σιώπα · μηδὲν εἴπῃς νήπιον .
106 ἀλλ’ εἴ τι κήδει τῶν πατρῴων ἀλφίτων ,
107 τούτων γενοῦ μοι σχασάμενος τὴν ἱππικήν .
Φειδιππίδης
108 οὐκ ἂν μὰ τὸν Διόνυσον , εἰ δοίης γέ μοι
109 τοὺς φασιανοὺς οὓς τρέφει Λεωγόρας .
Στρεψιάδης
110 ἴθ’ ἀντιβολῶ σ’ ὦ φίλτατ’ ἀνθρώπων ἐμοὶ
111 ἐλθὼν διδάσκου .
Φειδιππίδης
καὶ τί σοι μαθήσομαι ;
Στρεψιάδης
112 εἶναι παρ’ αὐτοῖς φασιν ἄμφω τὼ λόγω ,
113 τὸν κρείττον’ , ὅστις ἐστί , καὶ τὸν ἥττονα .
114 τούτοιν τὸν ἕτερον τοῖν λόγοιν , τὸν ἥττονα ,
115 νικᾶν λέγοντά φασι τἀδικώτερα .
116 ἢν οὖν μάθῃς μοι τὸν ἄδικον τοῦτον λόγον ,
117 ἃ νῦν ὀφείλω διὰ σέ , τούτων τῶν χρεῶν
118 οὐκ ἂν ἀποδοίην οὐδ’ ἂν ὀβολὸν οὐδενί .
Φειδιππίδης
119 οὐκ ἂν πιθοίμην · οὐ γὰρ ἂν τλαίην ἰδεῖν
120 τοὺς ἱππέας τὸ χρῶμα διακεκναισμένος .
Στρεψιάδης
121 οὐκ ἄρα μὰ τὴν Δήμητρα τῶν γ’ ἐμῶν ἔδει ,
122 οὔτ’ αὐτὸς οὔθ’ ὁ ζύγιος οὔθ’ ὁ σαμφόρας ·
123 ἀλλ’ ἐξελῶ σ’ ἐς κόρακας ἐκ τῆς οἰκίας .