Στρεψιάδης
1 ἰοὺ ἰού ·
2 ὦ Ζεῦ βασιλεῦ τὸ χρῆμα τῶν νυκτῶν ὅσον ·
3 ἀπέραντον . οὐδέποθ’ ἡμέρα γενήσεται ;
4 καὶ μὴν πάλαι γ’ ἀλεκτρυόνος ἤκουσ’ ἐγώ ·
5 οἱ δ’ οἰκέται ῥέγκουσιν · ἀλλ’ οὐκ ἂν πρὸ τοῦ .
6 ἀπόλοιο δῆτ’ ὦ πόλεμε πολλῶν οὕνεκα ,
7 ὅτ’ οὐδὲ κολάσ’ ἔξεστί μοι τοὺς οἰκέτας .
8 ἀλλ’ οὐδ’ ὁ χρηστὸς οὑτοσὶ νεανίας
9 ἐγείρεται τῆς νυκτός , ἀλλὰ πέρδεται
10 ἐν πέντε σισύραις ἐγκεκορδυλημένος .
11 ἀλλ’ εἰ δοκεῖ ῥέγκωμεν ἐγκεκαλυμμένοι .
12 ἀλλ’ οὐ δύναμαι δείλαιος εὕδειν δακνόμενος
13 ὑπὸ τῆς δαπάνης καὶ τῆς φάτνης καὶ τῶν χρεῶν
14 διὰ τουτονὶ τὸν υἱόν . ὁ δὲ κόμην ἔχων
15 ἱππάζεταί τε καὶ ξυνωρικεύεται
16 ὀνειροπολεῖ θ’ ἵππους · ἐγὼ δ’ ἀπόλλυμαι
17 ὁρῶν ἄγουσαν τὴν σελήνην εἰκάδας ·
18 οἱ γὰρ τόκοι χωροῦσιν . ἅπτε παῖ λύχνον ,
19 κἄκφερε τὸ γραμματεῖον , ἵν’ ἀναγνῶ λαβὼν
20 ὁπόσοις ὀφείλω καὶ λογίσωμαι τοὺς τόκους .
21 φέρ’ ἴδω τί ὀφείλω ; δώδεκα μνᾶς Πασίᾳ .
22 τοῦ δώδεκα μνᾶς Πασίᾳ ; τί ἐχρησάμην ;
23 ὅτ’ ἐπριάμην τὸν κοππατίαν . οἴμοι τάλας ,
24 εἴθ’ ἐξεκόπην πρότερον τὸν ὀφθαλμὸν λίθῳ .