Ἶρις
1219 ποίᾳ γὰρ ἄλλῃ χρὴ πέτεσθαι τοὺς θεούς ;
Πισθέταιρος
1220 οὐκ οἶδα μὰ Δί’ ἔγωγε · τῇδε μὲν γὰρ οὔ .
1221 ἀδικεῖς δὲ καὶ νῦν . ἆρά γ’ οἶσθα τοῦθ’ ὅτι
1222 δικαιότατ’ ἂν ληφθεῖσα πασῶν Ἰρίδων
1223 ἀπέθανες , εἰ τῆς ἀξίας ἐτύγχανες ;
Ἶρις
1224 ἀλλ’ ἀθάνατός εἰμ’ .
Πισθέταιρος
ἀλλ’ ὅμως ἂν ἀπέθανες .
1225 δεινότατα γάρ τοι πεισόμεσθ’ , ἐμοὶ δοκεῖ ,
1226 εἰ τῶν μὲν ἄλλων ἄρχομεν , ὑμεῖς δ’ οἱ θεοὶ
1227 ἀκολαστανεῖτε , κοὐδέπω γνώσεσθ’ ὅτι
1228 ἀκροατέον ὑμῖν ἐν μέρει τῶν κρειττόνων .
1229 φράσον δέ τοί μοι τὼ πτέρυγε ποῖ ναυστολεῖς ;
Ἶρις
1230 ἐγώ ; πρὸς ἀνθρώπους πέτομαι παρὰ τοῦ πατρὸς
1231 φράσουσα θύειν τοῖς Ὀλυμπίοις θεοῖς
1232 μηλοσφαγεῖν τε βουθύτοις ἐπ’ ἐσχάραις
1233 κνισᾶν τ’ ἀγυιάς .
Πισθέταιρος
τί σὺ λέγεις ; ποίοις θεοῖς ;
Ἶρις
1234 ποίοισιν ; ἡμῖν τοῖς ἐν οὐρανῷ θεοῖς .
Πισθέταιρος
1235 θεοὶ γὰρ ὑμεῖς ;
Ἶρις
τίς γάρ ἐστ’ ἄλλος θεός ;
Πισθέταιρος
1236 ὄρνιθες ἀνθρώποισι νῦν εἰσιν θεοί ,
1237 οἷς θυτέον αὐτούς , ἀλλὰ μὰ Δί’ οὐ τῷ Διί .