Δικαιόπολις
109 ποίας ἀχάνας ; σὺ μὲν ἀλαζὼν εἶ μέγας .
110 ἀλλ’ ἄπιθ’ · ἐγὼ δὲ βασανιῶ τοῦτον μόνος .
111 ἄγε δὴ σὺ φράσον ἐμοὶ σαφῶς πρὸς τουτονί ,
112 ἵνα μή σε βάψω βάμμα Σαρδιανικόν ·
113 βασιλεὺς ὁ μέγας ἡμῖν ἀποπέμψει χρυσίον ; ( ἀνανεύει . )
114 ἄλλως ἄρ’ ἐξαπατώμεθ’ ὑπὸ τῶν πρέσβεων ; ( ἐπινεύει . )
115 Ἑλληνικόν γ’ ἐπένευσαν ἅνδρες οὑτοιί ,
116 κοὐκ ἔσθ’ ὅπως οὐκ εἰσὶν ἐνθένδ’ αὐτόθεν .
117 καὶ τοῖν μὲν εὐνούχοιν τὸν ἕτερον τουτονὶ
118 ἐγᾦδ’ ὅς ἐστι , Κλεισθένης ὁ Σιβυρτίου .
119 ὦ θερμόβουλον πρωκτὸν ἐξυρημένε ,
120 τοιόνδε γ’ ὦ πίθηκε τὸν πώγων’ ἔχων
121 εὐνοῦχος ἡμῖν ἦλθες ἐσκευασμένος ;
122 ὁδὶ δὲ τίς ποτ’ ἐστίν ; οὐ δήπου Στράτων ;
Κῆρυξ
123 σίγα , κάθιζε .
124 τὸν βασιλέως ὀφθαλμὸν ἡ βουλὴ καλεῖ
125 ἐς τὸ πρυτανεῖον .
Δικαιόπολις
ταῦτα δῆτ’ οὐχ ἀγχόνη ;
126 κἄπειτ’ ἐγὼ δῆτ’ ἐνθαδὶ στραγγεύομαι ;
127 τοὺς δὲ ξενίζειν οὐδέποτέ γ’ ἴσχει θύρα .
128 ἀλλ’ ἐργάσομαί τι δεινὸν ἔργον καὶ μέγα .
129 ἀλλ’ Ἀμφίθεός μοι ποῦ ’στιν ;
Ἀμφίθεος
οὑτοσὶ πάρα .