Ὠκεανός
286 ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου
287 διαμειψάμενος πρὸς σέ , Προμηθεῦ ,
288 τὸν πτερυγωκῆ τόνδ’ οἰωνὸν
289 γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων ·
290 ταῖς σαῖς δὲ τύχαις , ἴσθι , συναλγῶ .
291 τὸ τε γάρ με , δοκῶ , συγγενὲς οὕτως
292 ἐσαναγκάζει ,
293 χωρίς τε γένους οὐκ ἔστιν ὅτῳ
294 μείζονα μοῖραν νείμαιμ’ σοί .
295 γνώσῃ δὲ τάδ’ ὡς ἔτυμ’ , οὐδὲ μάτην
296 χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι · φέρε γὰρ
297 σήμαιν’ τι χρή σοι συμπράσσειν ·
298 οὐ γάρ ποτ’ ἐρεῖς ὡς Ὠκεανοῦ
299 φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι .
Προμηθεύς
300 ἔα · τί χρῆμα λεύσσω ; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν
301 ἥκεις ἐπόπτης ; πῶς ἐτόλμησας , λιπὼν
302 ἐπώνυμόν τε ῥεῦμα καὶ πετρηρεφῆ
303 αὐτόκτιτ’ ἄντρα , τὴν σιδηρομήτορα
304 ἐλθεῖν ἐς αἶαν ; θεωρήσων τύχας
305 ἐμὰς ἀφῖξαι καὶ συνασχαλῶν κακοῖς ;
306 δέρκου θέαμα , τόνδε τὸν Διὸς φίλον ,
307 τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα ,
308 οἵαις ὑπ’ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι .