Προμηθεύς
265 ἐλαφρὸν ὅστις πημάτων ἔξω πόδα
266 ἔχει παραινεῖν νουθετεῖν τε τὸν κακῶς
267 πράσσοντ’ · ἐγὼ δὲ ταῦθ’ ἅπαντ’ ἠπιστάμην .
268 ἑκὼν ἑκὼν ἥμαρτον , οὐκ ἀρνήσομαι ·
269 θνητοῖς ἀρήγων αὐτὸς ηὑρόμην πόνους .
270 οὐ μήν τι ποιναῖς γ’ ᾠόμην τοίαισί με
271 κατισχνανεῖσθαι πρὸς πέτραις πεδαρσίοις ,
272 τυχόντ’ ἐρήμου τοῦδ’ ἀγείτονος πάγου .
273 καί μοι τὰ μὲν παρόντα μὴ δύρεσθ’ ἄχη ,
274 πέδοι δὲ βᾶσαι τὰς προσερπούσας τύχας
275 ἀκούσαθ’ , ὡς μάθητε διὰ τέλους τὸ πᾶν .
276 πίθεσθέ μοι πίθεσθε , συμπονήσατε
277 τῷ νῦν μογοῦντι . ταὐτά τοι πλανωμένη
278 πρὸς ἄλλοτ’ ἄλλον πημονὴ προσιζάνει .
Χορός
279 οὐκ ἀκούσαις ἐπεθώυξας
280 τοῦτο , Προμηθεῦ .
281 καὶ νῦν ἐλαφρῷ ποδὶ κραιπνόσυτον
282 θᾶκον προλιποῦσ’ , αἰθέρα θ’ ἁγνὸν
283 πόρον οἰωνῶν , ὀκριοέσσῃ
284 χθονὶ τῇδε πελῶ , τοὺς σοὺς δὲ πόνους
285 χρῄζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι .