Ἀθηνᾶ
582 ὑμῶν μῦθος , εἰσάγω δὲ τὴν δίκην ·
583 γὰρ διώκων πρότερος ἐξ ἀρχῆς λέγων
584 γένοιτ’ ἂν ὀρθῶς πράγματος διδάσκαλος .
Χορος
585 πολλαὶ μέν ἐσμεν , λέξομεν δὲ συντόμως .
586 ἔπος δ’ ἀμείβου πρὸς ἔπος ἐν μέρει τιθείς
587 τὴν μητέρ’ εἰπὲ πρῶτον εἰ κατέκτονας .
Ὀρέστης
588 ἔκτεινα · τούτου δ’ οὔτις ἄρνησις πέλει .
Χορός
589 ἓν μὲν τόδ’ ἤδη τῶν τριῶν παλαισμάτων .
Ὀρέστης
590 οὐ κειμένῳ πω τόνδε κομπάζεις λόγον .
Χορός
591 εἰπεῖν γε μέντοι δεῖ σ’ ὅπως κατέκτανες .
Ὀρέστης
592 λέγω · ξιφουλκῷ χειρὶ πρὸς δέρην τεμών .
Χορός
593 πρὸς τοῦ δ’ ἐπείσθης καὶ τίνος βουλεύμασιν ;
Ὀρέστης
594 τοῖς τοῦδε θεσφάτοισι · μαρτυρεῖ δέ μοι .
Χορός
595 μάντις ἐξηγεῖτό σοι μητροκτονεῖν ;
Ὀρέστης
596 καὶ δεῦρό γ’ ἀεὶ τὴν τύχην οὐ μέμφομαι .
Χορός
597 ἀλλ’ εἴ σε μάρψει ψῆφος , ἄλλ’ ἐρεῖς τάχα .