Ἀπόλλων
179 ἔξω , κελεύω , τῶνδε δωμάτων τάχος
180 χωρεῖτ’ , ἀπαλλάσσεσθε μαντικῶν μυχῶν ,
181 μὴ καὶ λαβοῦσα πτηνὸν ἀργηστὴν ὄφιν ,
182 χρυσηλάτου θώμιγγος ἐξορμώμενον ,
183 ἀνῇς ὑπ’ ἄλγους μέλαν’ ἀπ’ ἀνθρώπων ἀφρόν ,
184 ἐμοῦσα θρόμβους οὓς ἀφείλκυσας φόνου .
185 οὔτοι δόμοισι τοῖσδε χρίμπτεσθαι πρέπει ·
186 ἀλλ’ οὗ καρανιστῆρες ὀφθαλμωρύχοι
187 δίκαι σφαγαί τε σπέρματός τ’ ἀποφθορᾷ
188 παίδων κακοῦται χλοῦνις , ἠδ’ ἀκρωνία ,
189 λευσμός τε , καὶ μύζουσιν οἰκτισμὸν πολὺν
190 ὑπὸ ῥάχιν παγέντες . ἆρ’ ἀκούετε
191 οἵας ἑορτῆς ἔστ’ ἀπόπτυστοι θεοῖς
192 στέργηθρ’ ἔχουσαι ; πᾶς δ’ ὑφηγεῖται τρόπος
193 μορφῆς . λέοντος ἄντρον αἱματορρόφου
194 οἰκεῖν τοιαύτας εἰκός , οὐ χρηστηρίοις
195 ἐν τοῖσδε πλησίοισι τρίβεσθαι μύσος .
196 χωρεῖτ’ ἄνευ βοτῆρος αἰπολούμεναι .
197 ποίμνης τοιαύτης δ’ οὔτις εὐφιλὴς θεῶν .