Κλυταιμήστρα
855 ἄνδρες πολῖται , πρέσβος Ἀργείων τόδε ,
856 οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους
857 λέξαι πρὸς ὑμᾶς · ἐν χρόνῳ δ’ ἀποφθίνει
858 τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν . οὐκ ἄλλων πάρα
859 μαθοῦσ’ , ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον
860 τοσόνδ’ ὅσον περ οὗτος ἦν ὑπ’ Ἰλίῳ .
861 τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα
862 ἧσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον κακόν ,
863 πολλὰς κλύουσαν κληδόνας παλιγκότους ·
864 καὶ τὸν μὲν ἥκειν , τὸν δ’ ἐπεσφέρειν κακοῦ
865 κάκιον ἄλλο πῆμα , λάσκοντας δόμοις .
866 καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν
867 ἀνὴρ ὅδ’ , ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο
868 φάτις , τέτρηται δικτύου πλέον λέγειν .
869 εἰ δ’ ἦν τεθνηκώς , ὡς ἐπλήθυον λόγοι ,
870 τρισώματός τἂν Γηρυὼν ὁ δεύτερος
871 [ πολλὴν ἄνωθεν , τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω , ]
872 χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβεῖν ,
873 ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι .
874 τοιῶνδ’ ἕκατι κληδόνων παλιγκότων
875 πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης
876 ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης .
877 ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδ’ οὐ παραστατεῖ ,
878 ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστωμάτων ,
879 ὡς χρῆν , Ὀρέστης · μηδὲ θαυμάσῃς τόδε .
880 τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος
881 Στρόφιος ὁ Φωκεύς , ἀμφίλεκτα πήματα
882 ἐμοὶ προφωνῶν , τόν θ’ ὑπ’ Ἰλίῳ σέθεν
883 κίνδυνον , εἴ τε δημόθρους ἀναρχία
884 βουλὴν καταρρίψειεν , ὥστε σύγγονον
885 βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον .
886 τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει .
887 ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι
888 πηγαὶ κατεσβήκασιν , οὐδ’ ἔνι σταγών .
889 ἐν ὀψικοίτοις δ’ ὄμμασιν βλάβας ἔχω
890 τὰς ἀμφί σοι κλαίουσα λαμπτηρουχίας
891 ἀτημελήτους αἰέν . ἐν δ’ ὀνείρασιν
892 λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην
893 ῥιπαῖσι θωύσσοντος , ἀμφί σοι πάθη
894 ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου .
895 νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσ’ ἀπενθήτῳ φρενὶ
896 λέγοιμ’ ἂν ἄνδρα τόνδε τῶν σταθμῶν κύνα ,
897 σωτῆρα ναὸς πρότονον , ὑψηλῆς στέγης
898 στῦλον ποδήρη , μονογενὲς τέκνον πατρί ,
899 καὶ γῆν φανεῖσαν ναυτίλοις παρ’ ἐλπίδα ,
900 κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος ,
901 ὁδοιπόρῳ διψῶντι πηγαῖον ῥέος ·
902 τερπνὸν δὲ τἀναγκαῖον ἐκφυγεῖν ἅπαν .
903 τοιοῖσδέ τοί νιν ἀξιῶ προσφθέγμασιν .
904 φθόνος δ’ ἀπέστω · πολλὰ γὰρ τὰ πρὶν κακὰ
905 ἠνειχόμεσθα . νῦν δέ μοι , φίλον κάρα ,
906 ἔκβαιν’ ἀπήνης τῆσδε , μὴ χαμαὶ τιθεὶς
907 τὸν σὸν πόδ’ , ὦναξ , Ἰλίου πορθήτορα .
908 δμῳαί , τί μέλλεθ’ , αἷς ἐπέσταλται τέλος
909 πέδον κελεύθου στρωννύναι πετάσμασιν ;
910 εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος
911 ἐς δῶμ’ ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται δίκη .
912 τὰ δ’ ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνῳ νικωμένη
913 θήσει δικαίως σὺν θεοῖς εἱμαρμένα .