Νεοπτόλεμος
1373 λέγεις μὲν εἰκότ’ , ἀλλ’ ὅμως σε βούλομαι
1374 θεοῖς τε πιστεύσαντα τοῖς τ’ ἐμοῖς λόγοις
1375 φίλου μετ’ ἀνδρὸς τοῦδε τῆσδ’ ἐκπλεῖν χθονός .
Φιλοκτήτης
1376 πρὸς τὰ Τροίας πεδία καὶ τὸν Ἀτρέως
1377 ἔχθιστον υἱὸν τῷδε δυστήνῳ ποδί ;
Νεοπτόλεμος
1378 πρὸς τοὺς μὲν οὖν σε τήνδε τ’ ἔμπυον βάσιν
1379 παύσοντας ἄλγους κἀποσώσοντας νόσου .
Φιλοκτήτης
1380 δεινὸν αἶνον αἰνέσας , τί φής ποτε ;
Νεοπτόλεμος
1381 σοί τε κἀμοὶ λῷσθ’ ὁρῶ τελούμενα .
Φιλοκτήτης
1382 καὶ ταῦτα λέξας οὐ καταισχύνει θεούς ;
Νεοπτόλεμος
1383 πῶς γάρ τις αἰσχύνοιτ’ ἂν ὠφελῶν φίλους ·
Φιλοκτήτης
1384 λέγεις δ’ Ἀτρείδαις ὄφελος ’π’ ἐμοὶ τόδε ;
Νεοπτόλεμος
1385 σοί που , φίλος γ’ ὤν , χὠ λόγος τοιόσδε μου .
Φιλοκτήτης
1386 πῶς , ὅς γε τοῖς ἐχθροῖσί μ’ ἐκδοῦναι θέλεις ;
Νεοπτόλεμος
1387 τᾶν , διδάσκου μὴ θρασύνεσθαι κακοῖς .
Φιλοκτήτης
1388 ὀλεῖς με , γιγνώσκω σε , τοῖσδε τοῖς λόγοις .
Νεοπτόλεμος
1389 οὔκουν ἔγωγε · φημὶ δ’ οὔ σε μανθάνειν .
Φιλοκτήτης
1390 ἐγὼ οὐκ Ἀτρείδας ἐκβαλόντας οἶδά με ;
Νεοπτόλεμος
1391 ἀλλ’ ἐκβαλόντες εἰ πάλιν σώσουσ’ ὅρα .
Φιλοκτήτης
1392 οὐδέποθ’ ἑκόντα γ’ ὥστε τὴν Τροίαν ἰδεῖν .