Νεοπτόλεμος
419 οὐ δῆτ’ · ἐπίστω τοῦτό γ’ · ἀλλὰ καὶ μέγα
420 θάλλοντές εἰσι νῦν ἐν Ἀργείων στρατῷ .
Φιλοκτήτης
421 τί δ’ ; οὐ παλαιὸς κἀγαθὸς φίλος τ’ ἐμός ,
422 Νέστωρ Πύλιος , ἔστιν ; οὗτος γὰρ τά γε
423 κείνων κάκ’ ἐξήρυκε , βουλεύων σοφά .
Νεοπτόλεμος
424 κεῖνός γε πράσσει νῦν κακῶς , ἐπεὶ θανὼν
425 Ἀντίλοχος αὐτῷ φροῦδος , ὃς παρῆν , γόνος .
Φιλοκτήτης
426 οἴμοι , δύ’ αὖ τώδ’ ἄνδρ’ ἔλεξας , οἷν ἐγὼ
427 ἥκιστ’ ἂν ἠθέλησ’ ὀλωλότοιν κλύειν .
428 φεῦ φεῦ · τί δῆτα δεῖ σκοπεῖν , ὅθ’ οἵδε μὲν
429 τεθνᾶσ’ , Ὀδυσσεὺς δ’ ἔστιν αὖ κἀνταῦθ’ ἵνα
430 χρῆν ἀντὶ τούτων αὐτὸν αὐδᾶσθαι νεκρόν ;
Νεοπτόλεμος
431 σοφὸς παλαιστὴς κεῖνος · ἀλλὰ χαἰ σοφαὶ
432 γνῶμαι , Φιλοκτῆτ’ , ἐμποδίζονται θαμά .
Φιλοκτήτης
433 φέρ’ εἰπὲ πρὸς θεῶν , ποῦ γὰρ ἦν ἐνταῦθά σοι
434 Πάτροκλος , ὃς σοῦ πατρὸς ἦν τὰ φίλτατα ;
Νεοπτόλεμος
435 χοὖτος τεθνηκὼς ἦν · λόγῳ δέ σ’ ἐν βραχεῖ
436 τοῦτ’ ἐκδιδάξω · πόλεμος οὐδέν’ ἄνδρ’ ἑκὼν
437 αἱρεῖ πονηρόν , ἀλλὰ τοὺς χρηστοὺς ἀεί .