849 κοὐκ ἔστιν αὐτῷ τοῦτό γ’ ἐκβαλεῖν πάλιν ʹ
850 πόλις γὰρ ἤκουσ’ , οὐκ ἐγὼ μόνη , τάδε .
851 εἰ δ’ οὖν τι κἀκτρέποιτο τοῦ πρόσθεν λόγου ,
852 οὔτοι ποτ’ , ὦναξ , σόν γε Λαΐου φόνον
853 φανεῖ δικαίως ὀρθόν , ὅν γε Λοξίας
854 διεῖπε χρῆναι παιδὸς ἐξ ἐμοῦ θανεῖν .
855 καίτοι νιν οὐ κεῖνός γ’ δύστηνός ποτε
856 κατέκταν’ , ἀλλ’ αὐτὸς πάροιθεν ὤλετο .
857 ὥστ’ οὐχὶ μαντείας γ’ ἂν οὔ τε τῇδ’ ἐγὼ
858 βλέψαιμ’ ἂν εἵνεκ’ οὔ τε τῇδ’ ἂν ὕστερον .
Οἰδίπους
859 καλῶς νομίζεις ʹ ἀλλ’ ὅμως τὸν ἐργάτην
860 πέμψον τινὰ στελοῦντα μη δὲ τοῦτ’ ἀφῇς .
Ἰοκάστη
861 πέμψω ταχύνασ’ ʹ ἀλλ’ ἴωμεν ἐς δόμους ʹ
862 οὐδὲν γὰρ ἂν πράξαιμ’ ἂν ὧν οὐ σοὶ φίλον .
Χορός
863 εἴ μοι ξυνείη φέροντι