Χορός
660 οὐ τὸν πάντων θεῶν θεὸν πρόμον
661 Ἅλιον ʹ ἐπεὶ ἄθεος ἄφιλος ὅ τι πύματον
662 ὀλοίμαν , φρόνησιν εἰ τάνδ’ ἔχω .
665 ἀλλά μοι δυσμόρῳ γᾶ φθινὰς
666 τρύχει ψυχάν , τάδ’ εἰ κακοῖς κακὰ
667 προσάψει τοῖς πάλαι τὰ πρὸς σφῷν .
Οἰδίπους
668 ὁ δ’ οὖν ἴτω , κεἰ χρή με παντελῶς θανεῖν
670 ἢ γῆς ἄτιμον τῆσδ’ ἀπωσθῆναι βίᾳ .
671 τὸ γὰρ σόν , οὐ τὸ τοῦδ’ , ἐποικτίρω στόμα
672 ἐλεινόν ʹ οὗτος δ’ ἔνθ’ ἂν ᾖ στυγήσεται .
Κρέων
673 στυγνὸς μὲν εἴκων δῆλος εἶ , βαρὺς δ’ , ὅταν
674 θυμοῦ περάσῃς ʹ αἱ δὲ τοιαῦται φύσεις
675 αὑταῖς δικαίως εἰσὶν ἄλγισται φέρειν .
Οἰδίπους
676 οὔκουν μ’ ἐάσεις κἀκτὸς εἶ ;
Κρέων
677 πορεύσομαι ,
678 σοῦ μὲν τυχὼν ἀγνῶτος , ἐν δὲ τοῖσδ’ ἴσος .
Χορός
679 γύναι , τί μέλλεις κομίζειν δόμων τόνδ’ ἔσω ;
Ἰοκάστη
680 μαθοῦσά γ’ ἥτις ἡ τύχη .
Χορός
681 δόκησις ἀγνὼς λόγων ἦλθε , δάπτει δὲ καὶ τὸ μὴ
682 ’ νδικον .
Ἰοκάστη
683 ἀμφοῖν ἀπ’ αὐτοῖν ;
684 καὶ τίς ἦν λόγος ;
Χορός
ναίχι .
685 ἅλις ἔμοιγ’ , ἅλις , γᾶς προπονουμένας ,
686 φαίνεται ἔνθ’ ἔληξεν αὐτοῦ μένειν .
Οἰδίπους
687 ὁρᾷς ἵν’ ἥκεις , ἀγαθὸς ὢν γνώμην ἀνήρ ,
688 τοὐμὸν παριεὶς καὶ καταμβλύνων κέαρ ;