Ἠλέκτρα
1232 ἰὼ γοναί ,
1233 γοναὶ σωμάτων ἐμοὶ φιλτάτων ,
1234 ἐμόλετ’ ἀρτίως ,
1235 ἐφηύρετ’ , ἤλθετ’ , εἴδεθ’ οὓς ἐχρῄζετε .
Ὀρέστης
1236 πάρεσμεν · ἀλλὰ σῖγ’ ἔχουσα πρόσμενε .
Ἠλέκτρα
1237 τί δ’ ἔστιν ;
Ὀρέστης
1238 σιγᾶν ἄμεινον , μή τις ἔνδοθεν κλύῃ .
Ἠλέκτρα
1239 ἀλλ’ οὐ μὰ τὴν ἄδμητον αἰὲν Ἄρτεμιν ,
1240 τόδε μὲν οὔ ποτ’ ἀξιώσω τρέσαι ,
1241 περισσὸν ἄχθος ἔνδον
1242 γυναικῶν ὂν αἰεί .
Ὀρέστης
1243 ὅρα γε μὲν δὴ κἀν γυναιξὶν ὡς Ἄρης
1244 ἔνεστιν · εὖ δ’ ἔξοισθα πειραθεῖσά που .
Ἠλέκτρα
1245 ὀτοτοτοτοῖ τοτοῖ ,
1246 ἀνέφελον ἐνέβαλες οὔ ποτε καταλύσιμον ,
1247 οὐδέ ποτε λησόμενον ἁμέτερον
1250 οἷον ἔφυ κακόν .
Ὀρέστης
1251 ἔξοιδα , παῖ , ταῦτ’ · ἀλλ’ ὅταν παρουσία
1252 φράζῃ , τότ’ ἔργων τῶνδε μεμνῆσθαι χρεών .
Ἠλέκτρα
1253 πᾶς ἐμοί ,
1254 πᾶς ἂν πρέποι παρὼν ἐννέπειν
1255 τάδε δίκᾳ χρόνος ·
1256 μόλις γὰρ ἔσχον νῦν ἐλεύθερον στόμα .
Ὀρέστης
1257 ξύμφημι κἀγώ · τοιγαροῦν σῴζου τόδε .
Ἠλέκτρα
1258 τί δρῶσα ;
Ὀρέστης
1259 οὗ μή ’στι καιρὸς μὴ μακρὰν βούλου λέγειν .