Κλυταιμνήστρα
773 οὔτοι μάτην γε · πῶς γὰρ ἂν μάτην λέγοις ,
774 εἴ μοι θανόντος πίστ’ ἔχων τεκμήρια
775 προσῆλθες , ὅστις τῆς ἐμῆς ψυχῆς γεγώς ,
776 μαστῶν ἀποστὰς καὶ τροφῆς ἐμῆς , φυγὰς
777 ἀπεξενοῦτο καί μ’ , ἐπεὶ τῆσδε χθονὸς
778 ἐξῆλθεν , οὐκέτ’ εἶδεν , ἐγκαλῶν δέ μοι
779 φόνους πατρῴους δείν’ ἐπηπείλει τελεῖν ;
780 ὥστ’ οὔτε νυκτὸς ὕπνον οὔτ’ ἐξ ἡμέρας
781 ἐμὲ στεγάζειν ἡδύν , ἀλλ’ ὁ προστατῶν
782 χρόνος διῆγέ μ’ αἰὲν ὡς θανουμένην .
783 νῦν δ’ — ἡμέρᾳ γὰρ τῇδ’ ἀπήλλαγμαι φόβου
784 πρὸς τῆσδ’ ἐκείνου θ’ · ἥδε γὰρ μείζων βλάβη
785 ξύνοικος ἦν μοι , τοὐμὸν ἐκπίνουσ’ ἀεὶ
786 ψυχῆς ἄκρατον αἷμα — νῦν δ’ ἕκηλά που
787 τῶν τῆσδ’ ἀπειλῶν οὕνεχ’ ἡμερεύσομεν .
Ἠλέκτρα
788 οἴμοι τάλαινα · νῦν γὰρ οἰμῶξαι πάρα ,
789 Ὀρέστα , τὴν σὴν ξυμφοράν , ὅθ’ ὧδ’ ἔχων
790 πρὸς τῆσδ’ ὑβρίζει μητρός . ἆρ’ ἔχει καλῶς ;
Κλυταιμνήστρα
791 οὔτοι σύ · κεῖνος δ’ ὡς ἔχει καλῶς ἔχει .
Ἠλέκτρα
792 ἄκουε , Νέμεσι τοῦ θανόντος ἀρτίως .
Κλυταιμνήστρα
793 ἤκουσεν ὧν δεῖ κἀπεκύρωσεν καλῶς .
Ἠλέκτρα
794 ὕβριζε · νῦν γὰρ εὐτυχοῦσα τυγχάνεις .
Κλυταιμνήστρα
795 οὔκουν Ὀρέστης καὶ σὺ παύσετον τάδε .