Ἄγγελος
1586 ταῦτ’ ἐστὶν ἤδη κἀποθαυμάσαι πρέπον .
1587 ὡς μὲν γὰρ ἐνθένδ’ εἷρπε , καὶ σύ που παρὼν
1588 ἔξοισθ’ , ὑφηγητῆρος οὐδενὸς φίλων ,
1589 ἀλλ’ αὐτὸς ἡμῖν πᾶσιν ἐξηγούμενος .
1590 ἐπεὶ δ’ ἀφῖκτο τὸν καταρράκτην ὀδὸν
1591 χαλκοῖς βάθροισι γῆθεν ἐρριζωμένον ,
1592 ἔστη κελεύθων ἐν πολυσχίστων μιᾷ ,
1593 κοίλου πέλας κρατῆρος , οὗ τὰ Θησέως
1594 Περίθου τε κεῖται πίστ’ ἀεὶ ξυνθήματα .
1595 ἀφ’ οὗ μέσος στὰς τοῦ τε Θορικίου πέτρου
1596 κοίλης τ’ ἀχέρδου κἀπὸ λαΐνου τάφου ,
1597 καθέζετ’ · εἶτ’ ἔλυσε δυσπινεῖς στολάς .
1598 κἄπειτ’ ἀΰσας παῖδας ἠνώγει ῥυτῶν
1599 ὑδάτων ἐνεγκεῖν λουτρὰ καὶ χοάς ποθεν ·
1600 τὼ δ’ εὐχλόου Δήμητρος εἰς προσόψιον
1601 πάγον μολοῦσαι τάσδ’ ἐπιστολὰς πατρὶ
1602 ταχεῖ ’πόρευσαν σῦν χρόνῳ , λουτροῖς τέ νιν
1603 ἐσθῆτί τ’ ἐξήσκησαν ᾗ νομίζεται .
1604 ἐπεὶ δὲ παντὸς εἶχε δρῶντος ἡδονὴν
1605 κοὐκ ἦν ἔτ’ οὐδὲν ἀργὸν ὧν ἐφίετο ,
1606 κτύπησε μὲν Ζεὺς χθόνιος αἱ δὲ παρθένοι
1607 ῥίγησαν , ὡς ἤκουσαν · ἐς δὲ γούνατα
1608 πατρὸς πεσοῦσαι ’κλαιον οὐδ’ ἀνίεσαν
1609 στέρνων ἀραγμοὺς οὐδὲ παμμήκεις γόους .
1610 ὁ δ’ ὡς ἀκούει φθόγγον ἐξαίφνης πικρόν ,
1611 πτύξας ἐπ’ αὐταῖς χεῖρας εἶπεν · ὦ τέκνα ,
1612 οὐκ ἔστ’ ἔθ’ ὑμῖν τῇδ’ ἐν ἡμέρᾳ πατήρ .
1613 ὄλωλε γὰρ δὴ πάντα τἀμά , κοὐκέτι
1614 τὴν δυσπόνητον ἕξετ’ ἀμφ’ ἐμοὶ τροφήν ·
1615 σκληρὰν μέν , οἶδα , παῖδες · ἀλλ’ ἓν γὰρ μόνον
1616 τὰ πάντα λύει ταῦτ’ ἔπος μοχθήματα .
1617 τὸ γὰρ φιλεῖν οὐκ ἔστιν ἐξ ὅτου πλέον
1618 ἢ τοῦδε τἀνδρὸς ἔσχεθ’ , οὗ τητώμεναι
1619 τὸ λοιπὸν ἤδη τὸν βίον διάζετον .
1620 τοιαῦτ’ ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἀμφικείμενοι
1621 λύγδην ἔκλαιον πάντες . ὡς δὲ πρὸς τέλος
1622 γόων ἀφίκοντ’ οὐδ’ ἔτ’ ὠρώρει βοή ,
1623 ἦν μὲν σιωπή · φθέγμα δ’ ἐξαίφνης τινὸς
1624 θώϋξεν αὐτόν , ὥστε πάντας ὀρθίας
1625 στῆσαι φόβῳ δείσαντας ἐξαίφνης τρίχας ,
1626 καλεῖ γὰρ αὐτὸν πολλὰ πολλαχῇ θεός ·
1627 ὦ οὗτος οὗτος , Οἰδίπους , τί μέλλομεν
1628 χωρεῖν ; πάλαι δὴ τἀπὸ σοῦ βραδύνεται .
1629 ὁ δ’ ὡς ἐπῄσθετ’ ἐκ θεοῦ καλούμενος ,
1630 αὐδᾷ μολεῖν οἱ γῆς ἄνακτα Θησέα .
1631 κἀπεὶ προσῆλθεν , εἶπεν · ὦ φίλον κάρα ,
1632 δός μοι χερὸς σῆς πίστιν ὁρκίαν τέκνοις ,
1633 ὑμεῖς τε , παῖδες , τῷδε · καὶ καταίνεσον
1634 μήποτε προδώσειν τάσδ’ ἑκών , τελεῖν δ’ ὅσ’ ἂν
1635 μέλλῃς φρονῶν εὖ ξυμφέροντ’ αὐτοῖς ἀεί .
1636 ὁ δ’ , ὡς ἀνὴρ γενναῖος , οὐκ οἴκτου μέτα
1637 κατῄνεσεν τάδ’ ὅρκιος δράσειν ξένῳ .
1638 ὅπως δὲ ταῦτ’ ἔδρασεν , εὐθὺς Οἰδίπους
1639 ψαύσας ἀμαυραῖς χερσὶν ὧν παίδων λέγει ·
1640 ὦ παῖδε , τλάσας χρὴ τὸ γενναῖον φρενὶ
1641 χωρεῖν τόπων ἐκ τῶνδε , μηδ’ ἃ μὴ θέμις
1642 λεύσσειν δικαιοῦν μηδὲ φωνούντων κλύειν ,
1643 ἀλλ’ ἕρπεθ’ ὡς τάχιστα · πλὴν ὁ κύριος
1644 Θησεὺς παρέστω μανθάνων τὰ δρώμενα .
1645 τοσαῦτα φωνήσαντος εἰσηκούσαμεν
1646 ξύμπαντες · ἀστακτὶ δὲ σὺν ταῖς παρθένοις
1647 στένοντες ὡμαρτοῦμεν . ὡς δ’ ἀπήλθομεν ,
1648 χρόνῳ βραχεῖ στραφέντες ἐξαπείδομεν
1649 τὸν ἄνδρα τὸν μὲν οὐδαμοῦ παρόντ’ ἔτι ,
1650 ἄνακτα δ’ αὐτὸν ὀμμάτων ἐπίσκιον
1651 χεῖρ’ ἀντέχοντα κρατός , ὡς δεινοῦ τινος
1652 φόβου φανέντος οὐδ’ ἀνασχετοῦ βλέπειν .
1653 ἔπειτα μέντοι βαιὸν οὐδὲ σὺν χρόνῳ
1654 ὁρῶμεν αὐτὸν γῆν τε προσκυνοῦνθ’ ἅμα
1655 καὶ τὸν θεῶν Ὄλυμπον ἐν ταὐτῷ λόγῳ .
1656 μόρῳ δ’ ὁποίῳ κεῖνος ὤλετ’ , οὐδ’ ἂν εἷς
1657 θνητῶν φράσειε , πλὴν τὸ Θησέως κάρα .
1658 οὐ γάρ τις αὐτὸν οὔτε πυρφόρος θεοῦ
1659 κεραυνὸς ἐξέπραξεν οὔτε ποντία
1660 θύελλα κινηθεῖσα τῷ τότ’ ἐν χρόνῳ ,
1661 ἀλλ’ ἤ τις ἐκ θεῶν πομπὸς ἢ τὸ νερτέρων
1662 εὔνουν διαστὰν γῆς ἀλύπητον βάθρον .
1663 ἁνὴρ γὰρ οὐ στενακτὸς οὐδὲ σὺν νόσοις
1664 ἀλγεινὸς ἐξεπέμπετ’ , ἀλλ’ εἴ τις βροτῶν
1665 θαυμαστός . εἰ δὲ μὴ δοκῶ φρονῶν λέγειν ,
1666 οὐκ ἂν παρείμην οἷσι μὴ δοκῶ φρονεῖν .