Πολυνείκης
1284 ἀλλ’ ἐξερῶ · καλῶς γὰρ ἐξηγεῖ σύ μοι ·
1285 πρῶτον μὲν αὐτὸν τὸν θεὸν ποιούμενος
1286 ἀρωγόν , ἔνθεν μ’ ὧδ’ ἀνέστησεν μολεῖν
1287 τῆσδε τῆς γῆς κοίρανος , διδοὺς ἐμοὶ
1288 λέξαι τ’ ἀκοῦσαί τ’ ἀσφαλεῖ σὺν ἐξόδῳ .
1289 καὶ ταῦτ’ ἀφ’ ὑμῶν , ξένοι , βουλήσομαι
1290 καὶ ταῖνδ’ ἀδελφαῖν καὶ πατρὸς κυρεῖν ἐμοί .
1291 δ’ ἦλθον , ἤδη σοι θέλω λέξαι , πάτερ .
1292 γῆς ἐκ πατρῴας ἐξελήλαμαι φυγάς ,
1293 τοῖς σοῖς πανάρχοις οὕνεκ’ ἐνθακεῖν θρόνοις
1294 γονῇ πεφυκὼς ἠξίουν γεραίτερος .
1295 ἀνθ’ ὧν μ’ Ἐτεοκλῆς , ὢν φύσει νεώτερος ,
1296 γῆς ἐξέωσεν , οὔτε νικήσας λόγῳ
1297 οὔτ’ εἰς ἔλεγχον χειρὸς οὐδ’ ἔργου μολών ,
1298 πόλιν δὲ πείσας . ὧν ἐγὼ μάλιστα μὲν
1299 τὴν σὴν ἐρινὺν αἰτίαν εἶναι λέγω .
1300 ἔπειτα κἀπὸ μάντεων ταύτῃ κλύω .
1301 ἐπεὶ γὰρ ἦλθον Ἄργος ἐς τὸ Δωρικόν ,
1302 λαβὼν Ἄδραστον πενθερόν , ξυνωμότας
1303 ἔστησ’ ἐμαυτῷ γῆς ὅσοιπερ Ἀπίας
1304 πρῶτοι καλοῦνται καὶ τετίμηνται δόρει ,
1305 ὅπως τὸν ἑπτάλογχον ἐς Θήβας στόλον
1306 ξὺν τοῖσδ’ ἀγείρας θάνοιμι πανδίκως
1307 τοὺς τάδ’ ἐκπράξαντας ἐκβάλοιμι γῆς .
1308 εἶεν · τί δῆτα νῦν ἀφιγμένος κυρῶ ;
1309 σοὶ προστροπαίους , πάτερ , λιτὰς ἔχων
1310 αὐτός τ’ ἐμαυτοῦ ξυμμάχων τε τῶν ἐμῶν ,
1311 οἳ νῦν σὺν ἑπτὰ τάξεσιν σὺν ἑπτά τε
1312 λόγχαις τὸ Θήβης πέδιον ἀμφεστᾶσι πᾶν ·
1313 οἷος δορυσσοῦς Ἀμφιάρεως , τὰ πρῶτα μὲν
1314 δόρει κρατύνων , πρῶτα δ’ οἰωνῶν ὁδοῖς ·
1315 δεύτερος δ’ Αἰτωλὸς Οἰνέως τόκος
1316 Τυδεύς . τρίτος δ’ Ἐτέοκλος , Ἀργεῖος γεγώς ·
1317 τέταρτον Ἱππομέδοντ’ ἀπέστειλεν πατὴρ
1318 Ταλαός · πέμπτος δ’ εὔχεται κατασκαφῇ
1319 Καπανεὺς τὸ Θήβης ἄστυ δῃώσειν πυρί ·
1320 ἕκτος δὲ Παρθενοπαῖος Ἀρκὰς ὄρνυται ,
1321 ἐπώνυμος τῆς πρόσθεν ἀδμήτης χρόνῳ
1322 μητρὸς λοχευθείς , πιστὸς Ἀταλάντης γόνος ·
1323 ἐγὼ δὲ σός , κεἰ μὴ σός , ἀλλὰ τοῦ κακοῦ
1324 πότμου φυτευθείς , σός γέ τοι καλούμενος ,
1325 ἄγω τὸν Ἄργους ἄφοβον ἐς Θήβας στρατόν .
1326 οἵ σ’ ἀντὶ παίδων τῶνδε καὶ ψυχῆς , πάτερ ,
1327 ἱκετεύομεν ξύμπαντες ἐξαιτούμενοι
1328 μῆνιν βαρεῖαν εἰκαθεῖν ὁρμωμένῳ
1329 τῷδ’ ἀνδρὶ τοὐμοῦ πρὸς κασιγνήτου τίσιν ,
1330 ὅς μ’ ἐξέωσε κἀπεσύλησεν πάτρας .
1331 εἰ γάρ τι πιστόν ἐστιν ἐκ χρηστηρίων ,
1332 οἷς ἂν σὺ προσθῇ , τοῖσδ’ ἔφασκ’ εἶναι κράτος .
1333 πρὸς νῦν σε κρηνῶν καὶ θεῶν ὁμογνίων
1334 αἰτῶ πιθέσθαι καὶ παρεικαθεῖν , ἐπεὶ
1335 πτωχοὶ μὲν ἡμεῖς καὶ ξένοι , ξένος δὲ σύ .
1336 ἄλλους δὲ θωπεύοντες οἰκοῦμεν σύ τε
1337 κἀγώ , τὸν αὐτὸν δαίμον’ ἐξειληχότες .
1338 δ’ ἐν δόμοις τύραννος , τάλας ἐγώ ,
1339 κοινῇ καθ’ ἡμῶν ἐγγελῶν ἁβρύνεται ·
1340 ὅν , εἰ σὺ τἠμῇ ξυμπαραστήσει φρενί ,
1341 βραχεῖ σὺν ὄγκῳ καὶ χρόνῳ διασκεδῶ .
1342 ὥστ’ ἐν δόμοισι τοῖσι σοῖς στήσω σ’ ἄγων .
1343 στήσω δ’ ἐμαυτόν , κεῖνον ἐκβαλὼν βίᾳ .
1344 καὶ ταῦτα σοῦ μὲν ξυνθέλοντος ἔστι μοι
1345 κομπεῖν , ἄνευ σοῦ δ’ οὐδὲ σωθῆναι σθένω .