Οἰδίπους
385 ἤδη γὰρ ἔσχες ἐλπίδ’ ὡς ἐμοῦ θεοὺς
386 ὤραν τιν’ ἕξειν , ὥστε σωθῆναί ποτε ;
Ἰσμήνη
387 ἔγωγε τοῖς νὺν γ’ , πάτερ , μαντεύμασιν .
Οἰδίπους
388 ποίοισι τούτοις ; τί δὲ τεθέσπισται , τέκνον ;
Ἰσμήνη
389 σὲ τοῖς ἐκεῖ ζητητὸν ἀνθρώποις ποτὲ
390 θανόντ’ ἔσεσθαι ζῶντά τ’ εὐσοίας χάριν .
Οἰδίπους
391 τίς δ’ ἂν τοιοῦδ’ ὑπ’ ἀνδρὸς εὖ πράξειεν ἄν ;
Ἰσμήνη
392 ἐν σοὶ τὰ κείνων φασὶ γίγνεσθαι κράτη .
Οἰδίπους
393 ὅτ’ οὐκέτ’ εἰμί , τηνικαῦτ’ ἄρ’ εἴμ’ ἀνήρ ;
Ἰσμήνη
394 νῦν γὰρ θεοί σ’ ὀρθοῦσι , πρόσθε δ’ ὤλλυσαν .
Οἰδίπους
395 γέροντα δ’ ὀρθοῦν φλαῦρον ὃς νέος πέσῃ .
Ἰσμήνη
396 καὶ μὴν Κρέοντά γ’ ἴσθι σοι τούτων χάριν
397 ἥξοντα βαιοῦ κοὐχὶ μυρίου χρόνου .
Οἰδίπους
398 ὅπως τί δράσῃ , θύγατερ ; ἑρμήνευέ μοι .
Ἰσμήνη
399 ὥς σ’ ἄγχι γῆς στήσωσι Καδμείας , ὅπως
400 κρατῶσι μὲν σοῦ , γῆς δὲ μὴ ’μβαίνῃς ὅρων .
Οἰδίπους
401 δ’ ὠφέλησις τίς θύρασι κειμένου ;
Ἰσμήνη
402 κείνοις τύμβος δυστυχῶν σὸς βαρύς .
Οἰδίπους
403 κἄνευ θεοῦ τις τοῦτό γ’ ἂν γνώμῃ μάθοι .
Ἰσμήνη
404 τούτου χάριν τοίνυν σε προσθέσθαι πέλας
405 χώρας θέλουσι , μηδ’ ἵν’ ἂν σαυτοῦ κρατοῖς .
Οἰδίπους
406 καὶ κατασκιῶσι Θηβαίᾳ κόνει ;