Οἰδίπους
258 τί δῆτα δόξης τί κληδόνος καλῆς
259 μάτην ῥεούσης ὠφέλημα γίγνεται ,
260 εἰ τάς γ’ Ἀθήνας φασὶ θεοσεβεστάτας
261 εἶναι , μόνας δὲ τὸν κακούμενον ξένον
262 σῴζειν οἵας τε καὶ μόνας ἀρκεῖν ἔχειν ;
263 κἄμοιγε ποῦ τοῦτ’ ἐστίν , οἵτινες βάθρων
264 ἐκ τῶνδέ μ’ ἐξάραντες εἶτ’ ἐλαύνετε ,
265 ὄνομα μόνον δείσαντες ; οὐ γὰρ δὴ τό γε
266 σῶμ’ οὐδὲ τἄργα τἄμ’ · ἐπεὶ τά γ’ ἔργα μου
267 πεπονθότ’ ἐστὶ μᾶλλον δεδρακότα ,
268 εἴ σοι τὰ μητρὸς καὶ πατρὸς χρείη λέγειν ,
269 ὧν οὕνεκ’ ἐκφοβεῖ με · τοῦτ’ ἐγὼ καλῶς
270 ἔξοιδα . καίτοι πῶς ἐγὼ κακὸς φύσιν ,
271 ὅστις παθὼν μὲν ἀντέδρων , ὥστ’ εἰ φρονῶν
272 ἔπρασσον , οὐδ’ ἂν ὧδ’ ἐγιγνόμην κακός ;
273 νῦν δ’ οὐδὲν εἰδὼς ἱκόμην ἵν’ ἱκόμην ,
274 ὑφ’ ὧν δ’ ἔπασχον , εἰδότων ἀπωλλύμην .
275 ἀνθ’ ὧν ἱκνοῦμαι πρὸς θεῶν ὑμᾶς , ξένοι ,
276 ὥσπερ με κἀνεστήσαθ’ , ὧδε σώσατε ,
277 καὶ μὴ θεοὺς τιμῶντες εἶτα τοὺς θεοὺς
278 μοίρας ποιεῖσθε μηδαμῶς · ἡγεῖσθε δὲ
279 βλέπειν μὲν αὐτοὺς πρὸς τὸν εὐσεβῆ βροτῶν ,
280 βλέπειν δὲ πρὸς τοὺς δυσσεβεῖς , φυγὴν δέ του
281 μήπω γενέσθαι φωτὸς ἀνοσίου βροτῶν .
282 ξὺν οἷς σὺ μὴ κάλυπτε τὰς εὐδαίμονας
283 ἔργοις Ἀθήνας ἀνοσίοις ὑπηρετῶν ,
284 ἀλλ’ ὥσπερ ἔλαβες τὸν ἱκέτην ἐχέγγυον ,
285 ῥύου με κἀκφύλασσε · μηδέ μου κάρα
286 τὸ δυσπρόσοπτον εἰσορῶν ἀτιμάσῃς ,
287 ἥκω γὰρ ἱερὸς εὐσεβής τε καὶ φέρων
288 ὄνησιν ἀστοῖς τοῖσδ’ · ὅταν δ’ κύριος
289 παρῇ τις , ὑμῶν ὅστις ἐστὶν ἡγεμών ,
290 τότ’ εἰσακούων πάντ’ ἐπιστήσει · τὰ δὲ
291 μεταξὺ τούτου μηδαμῶς γίγνου κακός .