Ἰσμήνη
544 μήτοι , κασιγνήτη , μ’ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ
545 θανεῖν τε σὺν σοὶ τὸν θανόντα θ’ ἁγνίσαι .
Ἀντιγόνη
546 μή μοι θάνῃς σὺ κοινὰ μηδ’ μὴ ’θιγες
547 ποιοῦ σεαυτῆς . ἀρκέσω θνῄσκουσ’ ἐγώ .
Ἰσμήνη
548 καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένῃ φίλος ;
Ἀντιγόνη
549 Κρέοντ’ ἐρώτα · τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών .
Ἰσμήνη
550 τί ταῦτ’ ἀνιᾷς μ’ , οὐδὲν ὠφελουμένη ;
Ἀντιγόνη
551 ἀλγοῦσα μὲν δῆτ’ εἰ γελῶ γ’ ἐν σοὶ γελῶ .
Ἰσμήνη
552 τί δῆτ’ ἂν ἀλλὰ νῦν σ’ ἔτ’ ὠφελοῖμ’ ἐγώ ;
Ἀντιγόνη
553 σῶσον σεαυτήν · οὐ φθονῶ σ’ ὑπεκφυγεῖν .
Ἰσμήνη
554 οἴμοι τάλαινα , κἀμπλάκω τοῦ σοῦ μόρου ;
Ἀντιγόνη
555 σὺ μὲν γὰρ εἵλου ζῆν , ἐγὼ δὲ κατθανεῖν .
Ἰσμήνη
556 ἀλλ’ οὐκ ἐπ’ ἀρρήτοις γε τοῖς ἐμοῖς λόγοις .
Ἀντιγόνη
557 καλῶς σὺ μὲν τοῖς , τοῖς δ’ ἐγὼ ’δόκουν φρονεῖν .
Ἰσμήνη
558 καὶ μὴν ἴση νῷν ἐστιν ’ξαμαρτία .
Ἀντιγόνη
559 θάρσει · σὺ μὲν ζῇς , δ’ ἐμὴ ψυχὴ πάλαι
560 τέθνηκεν , ὥστε τοῖς θανοῦσιν ὠφελεῖν .
Κρέων
561 τὼ παῖδε φημὶ τώδε τὴν μὲν ἀρτίως
562 ἄνουν πεφάνθαι , τὴν δ’ ἀφ’ οὗ τὰ πρῶτ’ ἔφυ .