Ἀντιγόνη
1 ὦ κοινὸν αὐτάδελφον Ἰσμήνης κάρα ,
2 ἆρ’ οἶσθ’ ὅ τι Ζεὺς τῶν ἀπ’ Οἰδίπου κακῶν
3 ὁποῖον οὐχὶ νῷν ἔτι ζώσαιν τελεῖ ;
4 οὐδὲν γὰρ οὔτ’ ἀλγεινὸν οὔτ’ ἄτης ἄτερ
5 οὔτ’ αἰσχρὸν οὔτ’ ἄτιμόν ἐσθ’ , ὁποῖον οὐ
6 τῶν σῶν τε κἀμῶν οὐκ ὄπωπ’ ἐγὼ κακῶν .
7 καὶ νῦν τί τοῦτ’ αὖ φασι πανδήμῳ πόλει
8 κήρυγμα θεῖναι τὸν στρατηγὸν ἀρτίως ;
9 ἔχεις τι κεἰσήκουσας ; ἤ σε λανθάνει
10 πρὸς τοὺς φίλους στείχοντα τῶν ἐχθρῶν κακά ;
Ἰσμήνη
11 ἐμοὶ μὲν οὐδεὶς μῦθος , Ἀντιγόνη , φίλων
12 οὔθ’ ἡδὺς οὔτ’ ἀλγεινὸς ἵκετ’ ἐξ ὅτου
13 δυοῖν ἀδελφοῖν ἐστερήθημεν δύο ,
14 μιᾷ θανόντοιν ἡμέρᾳ διπλῇ χερί ·
15 ἐπεὶ δὲ φροῦδός ἐστιν Ἀργείων στρατὸς
16 ἐν νυκτὶ τῇ νῦν , οὐδὲν οἶδ’ ὑπέρτερον ,
17 οὔτ’ εὐτυχοῦσα μᾶλλον οὔτ’ ἀτωμένη .
Ἀντιγόνη
18 ᾔδη καλῶς , καί σ’ ἐκτὸς αὐλείων πυλῶν
19 τοῦδ’ οὕνεκ’ ἐξέπεμπον , ὡς μόνη κλύοις .
Ἰσμήνη
20 τί δ’ ἔστι ; δηλοῖς γάρ τι καλχαίνουσ’ ἔπος .