Μενέλαος
1052 ὁθούνεκ’ αὐτὸν ἐλπίσαντες οἴκοθεν
1053 ἄγειν Ἀχαιοῖς ξύμμαχόν τε καὶ φίλον ,
1054 ἐξηύρομεν ζητοῦντες ἐχθίω Φρυγῶν ·
1055 ὅστις στρατῷ ξύμπαντι βουλεύσας φόνον
1056 νύκτωρ ἐπεστράτευσεν , ὡς ἕλοι δόρει ·
1057 κεἰ μὴ θεῶν τις τήνδε πεῖραν ἔσβεσεν ,
1058 ἡμεῖς μὲν ἂν τήνδ’ ἣν ὅδ’ εἴληχεν τύχην
1059 θανόντες ἂν προυκείμεθ’ αἰσχίστῳ μόρῳ ,
1060 οὗτος δ’ ἂν ἔζη . νῦν δ’ ἐνήλλαξεν θεὸς
1061 τὴν τοῦδ’ ὕβριν πρὸς μῆλα καὶ ποίμνας πεσεῖν .
1062 ὧν εἵνεκ’ αὐτὸν οὔτις ἔστ’ ἀνὴρ σθένων
1063 τοσοῦτον ὥστε σῶμα τυμβεῦσαι τάφῳ ,
1064 ἀλλ’ ἀμφὶ χλωρὰν ψάμαθον ἐκβεβλημένος
1065 ὄρνισι φορβὴ παραλίοις γενήσεται .
1066 πρὸς ταῦτα μηδὲν δεινὸν ἐξάρῃς μένος .
1067 εἰ γὰρ βλέποντος μὴ ’δυνήθημεν κρατεῖν ,
1068 πάντως θανόντος γ’ ἄρξομεν , κἂν μὴ θέλῃς ,
1069 χερσὶν παρευθύνοντες · οὐ γὰρ ἔσθ’ ὅπου
1070 λόγων γ’ ἀκοῦσαι ζῶν ποτ’ ἠθέλησ’ ἐμῶν .
1071 καίτοι κακοῦ πρὸς ἀνδρὸς ὄντα δημότην
1072 μηδὲν δικαιοῦν τῶν ἐφεστώτων κλύειν .
1073 οὐ γάρ ποτ’ οὔτ’ ἂν ἐν πόλει νόμοι καλῶς
1074 φέροιντ’ ἄν , ἔνθα μὴ καθεστήκῃ δέος ,
1075 οὔτ’ ἂν στρατός γε σωφρόνως ἄρχοιτ’ ἔτι ,
1076 μηδὲν φόβου πρόβλημα μηδ’ αἰδοῦς ἔχων .
1077 ἀλλ’ ἄνδρα χρή , κἂν σῶμα γεννήσῃ μέγα ,
1078 δοκεῖν πεσεῖν ἂν κἂν ἀπὸ σμικροῦ κακοῦ .
1079 δέος γὰρ ᾧ πρόσεστιν αἰσχύνη θ’ ὁμοῦ ,
1080 σωτηρίαν ἔχοντα τόνδ’ ἐπίστασο ·
1081 ὅπου δ’ ὑβρίζειν δρᾶν θ’ ἃ βούλεται παρῇ ,
1082 ταύτην νόμιζε τὴν πόλιν χρόνῳ ποτὲ
1083 ἐξ οὐρίων δραμοῦσαν εἰς βυθὸν πεσεῖν .
1084 ἀλλ’ ἑστάτω μοι καὶ δέος τι καίριον ,
1085 καὶ μὴ δοκῶμεν δρῶντες ἃν ἡδώμεθα
1086 οὐκ ἀντιτίσειν αὖθις ἂν λυπώμεθα .
1087 ἕρπει παραλλὰξ ταῦτα . πρόσθεν οὗτος ἦν
1088 αἴθων ὑβριστής , νῦν δ’ ἐγὼ μέγ’ αὖ φρονῶ .
1089 καί σοι προφωνῶ τόνδε μὴ θάπτειν , ὅπως
1090 μὴ τόνδε θάπτων αὐτὸς εἰς ταφὰς πέσῃς .