Τρυγαῖος
819 ὡς χαλεπὸν ἐλθεῖν ἦν ἄρ’ εὐθὺ τῶν θεῶν .
820 ἔγωγέ τοι πεπόνηκα κομιδῇ τὼ σκέλει .
821 μικροὶ δ’ ὁρᾶν ἄνωθεν ἦστ’ . ἔμοιγέ τοι
822 ἀπὸ τοὐρανοῦ ’φαίνεσθε κακοήθεις πάνυ ,
823 ἐντευθενὶ δὲ πολύ τι κακοηθέστεροι .
Οἰκέτης
824 δέσποθ’ ἥκεις ;
Τρυγαῖος
ὡς ἐγὼ ’πυθόμην τινός .
Οἰκέτης
825 τί δ’ ἔπαθες ;
Τρυγαῖος
ἤλγουν τὼ σκέλει μακρὰν ὁδὸν
826 διεληλυθώς .
Οἰκέτης
ἴθι νυν κάτειπέ μοι
Τρυγαῖος
τὸ τί ;
Οἰκέτης
827 ἄλλον τιν’ εἶδες ἄνδρα κατὰ τὸν ἀέρα
828 πλανώμενον πλὴν σαυτόν ;
Τρυγαῖος
οὔκ , εἰ μή γέ που
829 ψυχὰς δύ’ τρεῖς διθυραμβοδιδασκάλων .
Οἰκέτης
830 τί δ’ ἔδρων ;
Τρυγαῖος
ξυνελέγοντ’ ἀναβολὰς ποτώμεναι
831 τὰς ἐνδιαεριαυερινηχέτους τινάς .
Οἰκέτης
832 οὐκ ἦν ἄρ’ οὐδ’ λέγουσι , κατὰ τὸν ἀέρα
833 ὡς ἀστέρες γιγνόμεθ’ , ὅταν τις ἀποθάνῃ ;
Τρυγαῖος
834 μάλιστα .
Οἰκέτης
καὶ τίς ἐστιν ἀστὴρ νῦν ἐκεῖ ;
Τρυγαῖος
835 Ἴων Χῖος , ὅσπερ ἐποίησεν πάλαι
836 ἐνθάδε τὸν ἀοῖόν ποθ’ · ὡς δ’ ἦλθ’ , εὐθέως
837 ἀοῖον αὐτὸν πάντες ἐκάλουν ἀστέρα .
Οἰκέτης
838 τίνες γάρ εἰσ’ οἱ διατρέχοντες ἀστέρες ,