Τρυγαῖος
200 πῶς οὖν σὺ δῆτ’ ἐνταῦθα κατελείφθης μόνος ;
Ἑρμῆς
201 τὰ λοιπὰ τηρῶ σκευάρια τὰ τῶν θεῶν ,
202 χυτρίδια καὶ σανίδια κἀμφορείδια .
Τρυγαῖος
203 ἐξῳκίσαντο δ’ οἱ θεοὶ τίνος οὕνεκα ;
Ἑρμῆς
204 Ἕλλησιν ὀργισθέντες . εἶτ’ ἐνταῦθα μὲν
205 ἵν’ ἦσαν αὐτοὶ τὸν Πόλεμον κατῴκισαν ,
206 ὑμᾶς παραδόντες δρᾶν ἀτεχνῶς τι βούλεται ·
207 αὐτοὶ δ’ ἀνῳκίσανθ’ ὅπως ἀνωτάτω ,
208 ἵνα μὴ βλέποιεν μαχομένους ὑμᾶς ἔτι
209 μηδ’ ἀντιβολούντων μηδὲν αἰσθανοίατο .
Τρυγαῖος
210 τοῦ δ’ οὕνεχ’ ἡμᾶς ταῦτ’ ἔδρασαν ; εἰπέ μοι .
Ἑρμῆς
211 ὁτιὴ πολεμεῖν ᾑρεῖσθ’ ἐκείνων πολλάκις
212 σπονδὰς ποιούντων · κεἰ μὲν οἱ Λακωνικοὶ
213 ὑπερβάλοιντο μικρόν , ἔλεγον ἂν ταδί ·
214 " ναὶ τὼ σιὼ νῦν ὡττικίων δωσεῖ δίκαν . "
215 εἰ δ’ αὖ τι πράξαιτ’ ἀγαθὸν ἁττικωνικοί
216 κἄλθοιεν οἱ Λάκωνες εἰρήνης πέρι ,
217 ἐλέγετ’ ἂν ὑμεῖς εὐθύς · " ἐξαπατώμεθα "
218 " νὴ τὴν Ἀθηνᾶν , νὴ Δί’ , οὐχὶ πειστέον · "
219 " ἥξουσι καὖθις , ἢν ἔχωμεν τὴν Πύλον . "
Τρυγαῖος
220 γοῦν χαρακτὴρ ἡμεδαπὸς τῶν ῥημάτων .
Ἑρμῆς
221 ὧν οὕνεκ’ οὐκ οἶδ’ εἴ ποτ’ Εἰρήνην ἔτι
222 τὸ λοιπὸν ὄψεσθ’ .
Τρυγαῖος
ἀλλὰ ποῖ γὰρ οἴχεται ;