Δημοσθένης
176 οὐκ ἀλλὰ διὰ σοῦ ταῦτα πάντα πέρναται .
177 γίγνει γάρ , ὡς χρησμὸς οὑτοσὶ λέγει ,
178 ἀνὴρ μέγιστος .
Ἀλλαντοπώλης
εἰπέ μοι καὶ πῶς ἐγὼ
179 ἀλλαντοπώλης ὢν ἀνὴρ γενήσομαι ;
Δημοσθένης
180 δι’ αὐτὸ γάρ τοι τοῦτο καὶ γίγνει μέγας ,
181 ὁτιὴ πονηρὸς κἀξ ἀγορᾶς εἶ καὶ θρασύς .
Ἀλλαντοπώλης
182 οὐκ ἀξιῶ ’γὼ ’μαυτὸν ἰσχύειν μέγα .
Δημοσθένης
183 οἴμοι τί ποτ’ ἔσθ’ ὅτι σαυτὸν οὐ φῂς ἄξιον ;
184 ξυνειδέναι τί μοι δοκεῖς σαυτῷ καλόν .
185 μῶν ἐκ καλῶν εἶ κἀγαθῶν ;
Ἀλλαντοπώλης
μὰ τοὺς θεοὺς
186 εἰ μὴ ’κ πονηρῶν γ’ .
Δημοσθένης
μακάριε τῆς τύχης
187 ὅσον πέπονθας ἀγαθὸν ἐς τὰ πράγματα .
Ἀλλαντοπώλης
188 ἀλλ’ ὦγάθ’ οὐδὲ μουσικὴν ἐπίσταμαι
189 πλὴν γραμμάτων , καὶ ταῦτα μέντοι κακὰ κακῶς .