Στρεψιάδης
1476 οἴμοι παρανοίας · ὡς ἐμαινόμην ἄρα ,
1477 ὅτ’ ἐξέβαλλον τοὺς θεοὺς διὰ Σωκράτη .
1478 ἀλλ’ φίλ’ Ἑρμῆ μηδαμῶς θύμαινέ μοι
1479 μηδέ μ’ ἐπιτρίψῃς , ἀλλὰ συγγνώμην ἔχε
1480 ἐμοῦ παρανοήσαντος ἀδολεσχίᾳ ·
1481 καί μοι γενοῦ ξύμβουλος , εἴτ’ αὐτοὺς γραφὴν
1482 διωκάθω γραψάμενος εἴθ’ τι σοι δοκεῖ .
1483 ὀρθῶς παραινεῖς οὐκ ἐῶν δικορραφεῖν ,
1484 ἀλλ’ ὡς τάχιστ’ ἐμπιμπράναι τὴν οἰκίαν
1485 τῶν ἀδολεσχῶν . δεῦρο δεῦρ’ Ξανθία ,
1486 κλίμακα λαβὼν ἔξελθε καὶ σμινύην φέρων ,
1487 κἄπειτ’ ἐπαναβὰς ἐπὶ τὸ φροντιστήριον
1488 τὸ τέγος κατάσκαπτ’ , εἰ φιλεῖς τὸν δεσπότην ,
1489 ἕως ἂν αὐτοῖς ἐμβάλῃς τὴν οἰκίαν ·
1490 ἐμοὶ δὲ δᾷδ’ ἐνεγκάτω τις ἡμμένην ,
1491 κἀγώ τιν’ αὐτῶν τήμερον δοῦναι δίκην
1492 ἐμοὶ ποιήσω , κεἰ σφόδρ’ εἴσ’ ἀλαζόνες .
Μαθητής
1493 ἰοὺ ἰού .
Στρεψιάδης
1494 σὸν ἔργον δᾲς ἱέναι πολλὴν φλόγα .
Μαθητής
1495 ἄνθρωπε , τί ποιεῖς ;
Στρεψιάδης
τι ποιῶ ; τί δ’ ἄλλο γ’
1496 διαλεπτολογοῦμαι ταῖς δοκοῖς τῆς οἰκίας ;
Μαθητής
1497 οἴμοι τίς ἡμῶν πυρπολεῖ τὴν οἰκίαν ;