Πισθέταιρος
395 Κεραμεικὸς δέξεται νώ .
396 δημοσίᾳ γὰρ ἵνα ταφῶμεν ,
397 φήσομεν πρὸς τοὺς στρατηγοὺς
398 μαχομένω τοῖς πολεμίοισιν
399 ἀποθανεῖν ἐν Ὀρνεαῖς .
Χορός
400 ἄναγ’ ἐς τάξιν πάλιν ἐς ταὐτόν ,
401 καὶ τὸν θυμὸν κατάθου κύψας
402 παρὰ τὴν ὀργὴν ὥσπερ ὁπλίτης ·
403 κἀναπυθώμεθα τούσδε τίνες ποτὲ
404 καὶ πόθεν ἔμολον
405 ἐπὶ τίνα τ’ ἐπίνοιαν .
406 ἰὼ ἔποψ σέ τοι καλῶ .
Ἔποψ
407 καλεῖς δὲ τοῦ κλύειν θέλων ;
Χορός
408 τίνες ποθ’ οἵδε καὶ πόθεν ;
Ἔποψ
409 ξείνω σοφῆς ἀφ’ Ἑλλάδος .
Χορός
410 τύχη δὲ ποία κομίζει
411 ποτ’ αὐτὼ πρὸς ὄρνιθας
412 ἐλθεῖν ;
Ἔποψ
ἔρως
413 βίου διαίτης τε καὶ
414 σοῦ ξυνοικεῖν τέ σοι
415 καὶ ξυνεῖναι τὸ πᾶν .
Χορός
416 τί φῄς ;
416a λέγουσι δὴ τίνας λόγους ;
Ἔποψ
417 ἄπιστα καὶ πέρα κλύειν .
Χορός
418 ὁρᾷ τι κέρδος ἐνθάδ’ ἄξιον
419 μονῆς , ὅτῳ πέποιθ’
419a ἐμοὶ ξυνὼν [ ... ]
420 κρατεῖν ἂν τὸν ἐχθρὸν
421 φίλοισιν ὠφελεῖν ἔχειν ;
Ἔποψ
422 λέγει μέγαν τιν’ ὄλβον οὔτε
423 λεκτὸν οὔτε πιστόν · ὡς
424 σὰ γὰρ τὰ πάντα ταῦτα καὶ
425 τὸ τῇδε καὶ τὸ κεῖσε καὶ
426 τὸ δεῦρο προσβιβᾷ λέγων .