Ἔποψ
320 φήμ’ ἀπ’ ἀνθρώπων ἀφῖχθαι δεῦρο πρεσβύτα δύο ·
321 ἥκετον δ’ ἔχοντε πρέμνον πράγματος πελωρίου .
Χορός
322 μέγιστον ἐξαμαρτὼν ἐξ ὅτου ’τράφην ἐγώ ,
323 πῶς λέγεις ;
Ἔποψ
μήπω φοβηθῇς τὸν λόγον .
Χορός
τί μ’ ἠργάσω ;
Ἔποψ
324 ἄνδρ’ ἐδεξάμην ἐραστὰ τῆσδε τῆς ξυνουσίας .
Χορός
325 καὶ δέδρακας τοῦτο τοὔργον ;
Ἔποψ
καὶ δεδρακώς γ’ ἥδομαι .
Χορός
326 κἀστὸν ἤδη που παρ’ ἡμῖν ;
Ἔποψ
εἰ παρ’ ὑμῖν εἴμ’ ἐγώ .
Χορός
327 ἔα ἔα ,
328 προδεδόμεθ’ ἀνόσιά τ’ ἐπάθομεν ·
329 ὃς γὰρ φίλος ἦν ὁμότροφά θ’ ἡμῖν
330 ἐνέμετο πεδία παρ’ ἡμῖν ,
331 παρέβη μὲν θεσμοὺς ἀρχαίους ,
332 παρέβη δ’ ὅρκους ὀρνίθων ·
333 ἐς δὲ δόλον ἐκάλεσε , παρέβαλέ τ’ ἐμὲ παρὰ
334 γένος ἀνόσιον , ὅπερ ἐξότ’ ἐγένετ’ ἐπ’ ἐμοὶ
335 πολέμιον ἐτράφη .
336 ἀλλὰ πρὸς τοῦτον μὲν ἡμῖν ἐστιν ὕστερος λόγος ·
337 τὼ δὲ πρεσβύτα δοκεῖ μοι τώδε δοῦναι τὴν δίκην
338 διαφορηθῆναί θ’ ὑφ’ ἡμῶν .
Πισθέταιρος
ὡς ἀπωλόμεσθ’ ἄρα .
Ἐυελπίδης
339 αἴτιος μέντοι σὺ νῷν εἶ τῶν κακῶν τούτων μόνος .