Ἐυελπίδης
1 ὀρθὴν κελεύεις , ᾗ τὸ δένδρον φαίνεται ;
Πισθέταιρος
2 διαρραγείης · ἥδε δ’ αὖ κρώζει πάλιν .
Ἐυελπίδης
3 τί ὦ πόνηρ’ ἄνω κάτω πλανύττομεν ;
4 ἀπολούμεθ’ ἄλλως τὴν ὁδὸν προφορουμένω .
Πισθέταιρος
5 τὸ δ’ ἐμὲ κορώνῃ πειθόμενον τὸν ἄθλιον
6 ὁδοῦ περιελθεῖν στάδια πλεῖν ἢ χίλια .
Ἐυελπίδης
7 τὸ δ’ ἐμὲ κολοιῷ πειθόμενον τὸν δύσμορον
8 ἀποσποδῆσαι τοὺς ὄνυχας τῶν δακτύλων .
Πισθέταιρος
9 ἀλλ’ οὐδ’ ὅπου γῆς ἐσμὲν οἶδ’ ἔγωγ’ ἔτι .
Ἐυελπίδης
10 ἐντευθενὶ τὴν πατρίδ’ ἂν ἐξεύροις σύ που ;
Πισθέταιρος
11 οὐδ’ ἂν μὰ Δία γ’ ἐντεῦθεν Ἐξηκεστίδης .
Ἐυελπίδης
12 οἴμοι .
Πισθέταιρος
σὺ μὲν ὦ τᾶν τὴν ὁδὸν ταύτην ἴθι .
Ἐυελπίδης
13 ἦ δεινὰ νὼ δέδρακεν οὑκ τῶν ὀρνέων ,
14 ὁ πινακοπώλης φιλοκράτης μελαγχολῶν ,
15 ὃς τώδ’ ἔφασκε νῷν φράσειν τὸν Τηρέα
16 τὸν ἔποφ’ ὃς ὄρνις ἐγένετ’ ἐκ τῶν ὀρνέων ·
17 κἀπέδοτο τὸν μὲν Θαρρελείδου τουτονὶ
18 κολοιὸν ὀβολοῦ , τηνδεδὶ τριωβόλου .
19 τὼ δ’ οὐκ ἄρ’ ᾔστην οὐδὲν ἄλλο πλὴν δάκνειν .
20 καὶ νῦν τί κέχηνας ; ἔσθ’ ὅποι κατὰ τῶν πετρῶν
21 ἡμᾶς ἔτ’ ἔξεις . οὐ γάρ ἐστ’ ἐνταῦθά τις
22 ὁδός .
Πισθέταιρος
οὐδὲ μὰ Δί’ ἐνταῦθά γ’ ἀτραπὸς οὐδαμοῦ .