Ἐτεοκλής
264 τοῦτ’ ἀντ’ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν .
265 καὶ πρός γε τούτοις , ἐκτὸς οὖσ’ ἀγαλμάτων ,
266 εὔχου τὰ κρείσσω , ξυμμάχους εἶναι θεούς ·
267 κἀμῶν ἀκούσασ’ εὐγμάτων , ἔπειτα σὺ
268 ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιώνισον ,
269 Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς ,
270 θάρσος φίλοις , λύουσα πολέμιον φόβον .
271 ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς ,
272 πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις ,
273 Δίρκης τε πηγαῖς , ὕδατί τ’ Ἰσμηνοῦ λέγω
274 εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωμένης ,
275 μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν ,
276 [ ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν , ὧδ’ ἐπεύχομαι ]
277 θύσειν τροπαῖα , δαΐων δ’ ἐσθήματα ,
278 στέψω λάφυρα δουρίπληχθ’ ἁγνοῖς δόμοις .
279 [ στέψω πρὸ ναῶν , πολεμίων δ’ ἐσθήματα . ]
280 τοιαῦτ’ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς ,
281 μηδ’ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν ·
282 οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον .
283 ἐγὼ δέ γ’ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ
284 ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον
285 εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών ,
286 πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους
287 λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο .